Hakların kötüye kullanılmasına ilişkin konulara geçmeden önce, Yargıtay’ın (Roma) bu ilkenin büyük bir dikkatle uygulanmasının önemini vurguladığını hatırlatmakta fayda var. Bu, özellikle yasal biçimlerin seçilmesi yoluyla bir hakkın kullanılması ile agresif ITP arasında açık ve adil bir çizgi belirlemenin esas olduğu büyük ölçekli ticari operasyonlar için geçerlidir.

Gördüğümüz gibi, ITP aynı zamanda iki ulusun vergi mevzuatı arasındaki ilişkiyi istismar etmek, çeşitli yargı alanlarının kurallarını harmanlayan kurumsal bir mali ‘tarz’ yaratmak anlamına da gelebilir. Güvenilir ekonomik ve finansal kriterlere uyan ve yasalara uygun sağlam ve meşru ITP, herhangi bir şirket için işlevsel büyüme için itici bir güçtür. Bir şirketi uluslararası bir platforma çıkarabilir ve adil vergi katkıları sağlayacak şekilde konumlandırabilir.

ITP’nin temel hedefleri, vergi tasarrufu açısından fayda sağlarken (yasal olarak) yabancı yatırımı çeken bir ortam yaratmaktır. Bu, tanınmış etik ve yasal/ekonomik değerlerin, kötüye kullanımla mücadele kurallarının bir parçası olduğu karmaşık bir yasal çerçevenin parçası olarak korunduğu hassas bir dengedir.

Uluslararası genişlemenin bir parçası olarak vergi yönetimi, söz konusu şirketin/kuruluşun çıkarlarını ilgili ülkelerin (hem vergi dairesinin hem de “varış” ülkesinin) çıkarlarıyla uzlaştırmayı başarırsa meşrudur.

Şirketler doğal olarak karı maksimize etmeye ve vergilendirmeyi minimize etmeye çalışırlar. Bu, iki tipik yaklaşıma yol açar. Birincisi, vergi yükünü diğer platformlara veya kuruluşlara kaydırarak (aktararak) göreceli olarak azaltmaya çalışır. İkincisi, vergi kaçakçılığı olarak adlandırılan, vergi yükünü mutlak bir şekilde azaltmaya yönelik girişimlerdir.

Burada vergi kaçakçılığı veya vergi acziyeti konusuna girmeyeceğiz, ancak vergiden kaçınma daha fazla analiz gerektirmektedir. Vergiden kaçınma (süreç içinde daha fazla “aşağı akışta” gerçekleşen kaçakçılığın aksine) önceden tasarlanmış olup, yasal teknik ayrıntıların etrafından dolaşan ve vergilendirilebilir tutarı ortaya çıkmadan önce etkin bir şekilde iptal eden ve vergilendirmeyi çekemez hale getiren bir stratejiyi içerir. 

Vergiden kaçınmayı gerçekleştiren bir şirket önceden bir metodoloji oluşturur ve bu nedenle resmi anlamda “meşru”dur. Hakların kötüye kullanılması kavramının devreye girdiği yer burasıdır. Bu terim, yasayı ihlal ederek veya yasayı atlayarak vergiden kaçınmanın yasal tekniklerine daha fazla önem verildiğini kabul eder.

Hakların kötüye kullanılmasıyla ilgili hukuk alanı, yasal vergi tasarruflarını yasa dışı olanlardan ayıran ve aynı zamanda hukuk sisteminin vergiden kaçınmaya tepkisini ana hatlarıyla belirleyen ‘gri alan’ içinde yer almaktadır. “Vergiden kaçınma ve hakların kötüye kullanılması birbiriyle ilişkili fikirlerdir.

Vergi mükellefi uygun vergi rejiminin kurallarını uygulamıyorsa (ve bunun yerine daha lehte mevzuat uyguluyorsa) hakların kötüye kullanılması, bu davranışın ne ölçüde hukuken yakalanması/kaçınılması olarak değerlendirilebileceğini belirleyen hukuk kategorisidir”.

Birleşen şirketlere örnek
türkiye’de şirket birleşmeleri örnekleri
Dikey birleşme örneği
Kolaylaştırılmış BİRLEŞME örnekleri
türkiye’de birleşen şirketler
Birleşme taahhütname örneği
Birleşme Sözleşmesi
Yatay birleşme örnekleri

Göreceğimiz gibi, bu hukuk alanının karmaşıklığı, İtalyan anayasasının 54 ve 23. maddelerinde ana hatlarıyla belirtilen vergilendirilebilir miktarlar ilkelerini belirlemek için ayrıntıların yeterli tanımlanmasının yanı sıra adil vergilendirme için çeşitli gereksinimlerden kaynaklanmaktadır.

İtalyan hukuk sisteminde ilk kez, “Mükellef Hakları”nın 16 mükerrer 10. maddesi, bir veya daha fazla işlemin “ekonomik özden yoksun olduğunu; ve resmi olarak kanuna uygun olmasına rağmen, mükellefin aşırı vergi avantajları elde etmesini sağlar.

Bu işlemlerin, elde edilen vergi avantajlarını göz ardı eden ve vergileri, kötüye kullanımla bağlantılı olarak mükellef tarafından yapılan vergi ödemelerini dikkate alarak, atlatılan kural ve ilkelere göre hesaplayan vergi makamlarının aleyhine değildir. işlemler”.

Mevzuatın daha fazla okunması, kötüye kullanım kavramını netleştirir. Hakların kötüye kullanılmasına ilişkin mevzuat, yasanın bariz bir ihlalini teşkil etmeyen, ancak yine de hem meşru görünen hem de vergi indirimi ile sonuçlanan gizli muhasebe araçlarını içeren kaçamak tekniklere açık bir yanıttır. Bu tekniklerin amacı, sağlam ekonomiye dayalı kararlar veren doğru mali yönetimle çelişmektedir.

ITP, vergiden kaçınma ve hakların kötüye kullanılması arasındaki çeşitli temas noktaları daha fazla düşünülmeyi hak ediyor. Ancak genel anlamda, vergilendirmeye yönelik makul bir yaklaşım açısından bir hükümet tarafından belirlenen bir sınırı aşan herhangi bir uygulama (vergilendirilebilir bir miktarın kanunun belirsiz alanlarını kullanan kurumsal stratejiler tarafından dağıtıldığı ve azaltıldığı) hakların kötüye kullanılması vb.

Birleşme ve Devralma operasyonlarının bir parçası olarak tipik kaçınma senaryoları, örneğin, bir işletmenin devri, birleşme açığıyla ilgili yasal olmayan vergi indirimlerini içerdiğinde veya zararların kasıtlı olarak yanlış değerlendiği ve şirket devri sırasında tahakkuk eden sermaye kazançlarıyla dengelenebileceği durumları içerir. 

Benzer şekilde, herhangi bir şirketteki tüm hisselerin devrini de içeren bir şirket devri gerçekleştirilirse; bu, meşruiyeti ve kaçınma tekniklerinin olasılığı hakkında haklı şüphelere yol açmalıdır.

Kazanç ve kayıpları dengelemek için bir ortam sağlayan veya iki şirketin net değerinin (veya varlıklarının ve yükümlülüklerinin değerlemesinin) bileşiminin belirli vergilerden kaçınmalarına izin verdiği birleşmelerde de kaçınma senaryoları bulunabilir.

Bölünmeler (bir şirket grubunun bölünmesi), bölünen şirketin tasfiye sürecinden veya fiili ortak şirketler arasında pay dağıtma işlemi vardır.

Bir şirket uluslararası düzeyde faaliyet gösterdiğinde, hangi faaliyetlerin en az külfetli vergi çözümlerini bulmaya yönelik normal (ve meşru) eğilimin bir parçasını oluşturduğunu ve hangilerinin vergiden kaçınma olarak değerlendirilebileceğini belirlemek her zaman kolay değildir.

Genel olarak konuşursak, hükümetler, birleşme ve satın alma operasyonlarının bir parçası olarak vergiden kaçınmayla mücadele için özel mevzuat kabul edebilir veya (daha sık olduğu gibi) o ülkenin hukuk sistemi içinde onaylanan daha geniş sözleşmelerin veya anlaşmaların unsurlarını kullanabilir.

Stratejik olarak yurt dışında bulunan vergiye tabi tutarların yeniden girişinde yukarıda belirtilen yasal çözümler uygulanır. Uygun gelir kurumları, birleşme ve satın alma işlemlerinden elde edilen vergi avantajlarını, bu tür işlemlerin amacının gayri meşru bir vergi tasarrufu olduğu açık olduğunda (önceki bölümde özetlendiği gibi) fiilen göz ardı eden bir yöntem kullanır.

Daha sonra vergiler, atlatılan kural ve ilkeler temelinde hesaplanır. Bu ajanslar, operasyonların ayrıntılarına bakar ve birleşme ve satın alma operasyonlarının ekonomik özden yoksunluk (ya da açık ekonomik güdülerden yoksunluk) teşkil edip etmediğini tespit eder. Bu durum ortaya çıkarsa, vergi tasarrufunu göz ardı edebilir ve uygun işlemle devam edebilirler.

The post Birleşme ve Devralma İşlemleri  – Swot Analizi Ödevi Yaptırma – Swot Analizi Analizi Yaptırma Fiyatları – Swot Analizi Örnekleri – Ücretli Swot Analizi Yaptırma – Swot Analizi Yaptırma Ücretleri first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).

Birleşme ve Satın Alma terimleri, iki veya daha fazla şirketin birleşmesine yol açan herhangi bir olağanüstü finansal operasyona atıfta bulunur. Farklı uygulamalar nedeniyle, birleşmeler genellikle kurumsal doktrin ve prosedürlerle tanımlanır. Birleşmeler iki genel kategoriye göre ayırt edilebilir:

• Birleşmeler (konsolidasyon yoluyla): İlgili şirketler ortadan kalktığında ve yeni bir ekonomik ve tüzel kişilik oluştuğunda;
• Devralma yoluyla birleşmeler (devralmalar): Faaliyete dahil olan şirketler ortaklık yükümlülükleri ile bağlantılıysa, birleşme:

i) Paydaş şirket bir yatırımı devralırsa doğrudan;
ii) Yatırım yapılan işletmenin paydaş şirketi devralması durumunda iptal edilir.

Birleşmeler, İtalyan yasalarında açıkça tanımlanmamıştır, ancak yasa, birleşme türlerini ve prosedür adımlarını belirlemektedir. İtalyan Medeni Kanunu’nun 2501. maddesi uyarınca, birleşmeler, yeni bir şirketin kurulması (katılımcı şirketlerin tasfiye edilmeden faaliyetlerini durdurduğu konsolidasyon yoluyla birleşme olarak anılacaktır) veya bir veya daha fazla şirketin satın alınmasından (hayatta kalan şirket) oluşabilir. Şirket sermayesini arttırır ve hisseler, devralınan şirketin hissedarlarına, sahip oldukları hisseler veya birimlerle ilgili olarak tahsis edilir.

Ekonomik olarak konuşursak, birleşmeler, uygulama araçlarıyla ve olağanüstü nitelikteki diğer operasyonlarla karakterize edilir ve esas olarak, bir şirketin yeniden yapılanma ve yeniden yapılanma ihtiyacına, izlenen hedeflerin nihai sonucu ve ekonomik değerlendirmelerin mümkün olduğunca çeşitli olmasıyla yanıt verir. Bununla birlikte, birleşmeler, genel olarak konuşursak, esas olarak kurumsal yoğunlaşmayı, kurumsal yapıları bütünleştirmeyi ve ilgili şirketleri konsolide etmeyi amaçlar. Birleşmeler, sonuçta ortaya çıkan ölçek ekonomileri ile şirket büyümesine ulaşmanın bir yoludur.

Nitekim birleşmeye hazırlanan bir şirketin izlemeyi düşündüğü hedefler aşağıdaki özelliklere göre tanımlanabilir:

i) Üretken: Üretim kapasitesinin daha fazla entegrasyonunu sağlamak için tesislerin kullanımını ve kullanımını iyileştirmek;
ii) Teknolojik: Marka ve patentlerin, lisansların, ticari sırların ve kullanım haklarının elde edilmesi;
iii) Ölçek ekonomilerine ulaşmak;
iv) Mali: Birleşen şirketlerin yapılarından ve net mali durumlarından kaynaklanan dengesizliklerin tazmini ve ticaret koşullarındaki iyileştirmeler;
v) Ticari: Artan rekabet gücü, rakip bir şirketin satın alınması sayesinde rekabetin azalması, pazar payının artması ve ürün gamlarının genişletilmesi ve entegrasyonu.

Bir yandan, birleşme ve satın almalar, harici büyüme fırsatlarını iyileştirmek için veya tipik özel sermaye faaliyetleri olarak uygulanmaktadır; diğer yandan, stratejik karar alma hedeflerine, yani hissedarlar ve yatırımcılar için ek değer yaratmaya ilişkin birleşme ve devralmaların oluşturduğu yüksek risk çok yaygın olarak bilinmektedir.

Birçok çalışma1 birleşme ve satın almaların %50’sinden fazlasının başlangıçta beklenen faydaları deneyimlemediğini ve gerçekte değer katmak yerine zarar verdiklerini kanıtladığını göstermiştir. Bu nedenle, bunu akılda tutarak, bir şirket belirli bir eylem planı yapmak istediğinde, değerlendirmeye dayalı değerlendirmeler (veya durum tespiti) özellikle önemlidir.

Ayrıca, prosedürel süreçlere uyması gereken ilgili şirketler için külfetli olmakla birlikte, büyük ölçüde alacaklıları ve azınlık hissedarlarını korumayı amaçlayan ilgili düzenleyici çerçeve dikkate alınmalıdır.

Birleşmelerin yasal doğası ile ilgili olarak, iki zıt teori mevcuttur:

• Bir teori, birleşmelerin katılımcı şirketlerin kurumsal sözleşmelerini değiştirdiğini ve sonuç olarak bunların varlığının sona ermediğini ve yeni şirketlerin kurulmadığını öne sürüyor.
• Diğer teori, birleşmelerin, ilk şirketlerin varlığının sona erdiği ve halefler (evrensel halefiyet) olarak yeni şirketlerin kurulduğu bir süreç olduğunu ileri sürer.

Bunu akılda tutarak, Topluluk Mevzuatının (28/891/EEC sayılı Direktifin 2. Maddesi ve 78/8855/EEC sayılı Direktifin 3. Maddesi) birleşme ve bölünmelerin bir şirketin (tasfiye olmaksızın) feshini kapsadığını şart koştuğuna dikkat edilmelidir. birleştiriliyor.

türkiye’de şirket birleşmeleri örnekleri
Birleşen şirketlere örnek
türkiye’de birleşen şirketler
Due Diligence rapor örneği
Tröst örnekleri
Durum Tespit Süreci
Due Diligence nedir
Due Diligence nasıl yapılır

Prensip olarak, birleşmelere ilişkin düzenlemeler her tür şirket için geçerlidir. Özellikle yatay birleşme, birleşen şirketlerin tür olarak benzer olduğu durumlarda meydana gelirken, birleşik birleşme, birleşen şirketlerin tür olarak farklı olduğu durumlarda ortaya çıkar.

Ancak 2501 inci maddenin ikinci fıkrası hükmü, tasfiye halinde olan ve mal varlığını dağıtmaya başlayan şirketlerin birleşmeye katılmalarının yasak olduğunu belirtmektedir.

Esasen tasfiye memuru, pay sahibine kotasını (tamamen veya kısmen) geri ödemek zorunda olmamalıdır. Tasfiye halindeki şirketler arasında birleşme meydana gelmesi halinde tasfiye statüsü geri alınır.

Birleşme Süreci

Bir birleşmenin İtalyan yönetmeliklerine uygun olarak gerçekleştirildiği süreç, aşağıda açıklanan bir dizi önemli aşama ile karakterize edilir.

İlk aşamada, katılımcı şirket hissedarlarının birleşmenin uygulanabilir ve uygun bir çözüm olup olmadığına karar verirken temel aldıkları bir dizi bilgilendirici belgenin hazırlandığı belirtilmelidir.

Son olarak, süreci kilit aşamalarına göre incelemeye başlamadan önce, yöneticilerin birleşme sürecinde nasıl önemli bir rol oynadığını görebiliriz. Bunlar, birleşme planından, mali raporların hazırlanmasından, sürecin kendisi hakkında bir rapor taslağının hazırlanmasından ve son olarak birleşme için tapunun sağlanmasından sorumludur.

Bu nedenle, birleşme süreci aşağıdaki aşamalara göre yapılandırılabilir:

i) Değerlendirme aşaması. Yönlendirme organları arasında ilişkilerin ve temasların kurulduğu ve sürecin başlaması için gerekli belgelerin üretildiği aşama (durum tespiti, birleşme planı, bilançolar ve yönetici/uzman raporları);
ii) Bilgi aşaması. Daha önceden hazırlanmış belgelerin bir şirketin sicil dairesinde dosyalandığı aşama;
iii) Karar verme aşaması. Kurulun toplandığı ve sağlanan belgelere dayanarak bir birleşmeye onay verilip verilmeyeceğine karar vermeye hazırlandığı aşama;
iv) Programın uygulandığı son aşama.

Bu bağlamda, durum tespitinin uygulanması artık genel olarak işlem sürecinin ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilmektedir. Durum tespiti özellikle önemli olağanüstü finansal işlemler olan Birleşmeler ve Devralmalar için geçerlidir.

Şu anda standart bir kavram olan durum tespitinin açık bir tanımı ne kurumsal literatürde ne de durum tespitinin az ya da çok zorunlu bir gereklilik olduğu ülkelerin veya borsaların düzenlemelerinde mevcut değildir. Amerikan veya İngiliz pazarlarında borsaya kayıtlı şirketler tarafından gerçekleştirilen büyük satın almalar tarafından ortaya konmuştur.

Durum tespitinin amacı, birleşmeyi savunan, hedef şirket ve dahil olan diğer taraflar (borç verenler) arasındaki bilgi boşluğunu azaltmak, böylece dahil olan şirketlerin işleri ve genel olarak daha doğru bir şekilde anlaşılmasını ve değerlendirilmesini sağlamaktır. finansal performans (hem şimdiki hem de gelecek için) elde edilebilir. Bu, kapsamlı bir bilgi çerçevesine dayalı olarak eş zamanlı olarak kararların alınmasını sağlayacaktır.

The post Yasalara Dayalı Birleşmeler – Swot Analizi Ödevi Yaptırma – Swot Analizi Analizi Yaptırma Fiyatları – Swot Analizi Örnekleri – Ücretli Swot Analizi Yaptırma – Swot Analizi Yaptırma Ücretleri first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).

Zayıf yönler açısından, yoğun bir birleşme faaliyeti, şirketin sermayesindeki aile kontrolünün seyreltilmesine neden olabilir. Aile kontrolünü zayıflatma korkusu, işletmelerin satın almaları desteklemek için yeni finansman kullanmasını engellemektedir. Ayrıca, yönetimsel hazırlıkları ne olursa olsun, karar verme pozisyonlarında aile üyelerine yönelik tercih, mülkiyeti kapasite ile karıştırarak, profesyonel yöneticilerden daha fazla (nepotizm), yönetsel yeterlilik eksikliği üretebilir.

Aslında aile yöneticileri, daha fazla belirsizlik ve dolayısıyla daha yüksek risk seviyeleri ile karakterize edilen işlemlere karşı daha büyük bir isteksizliğe sahiptir. Satın alma gibi önemli stratejik kararlardan kaçınmaya ve şirketi bir aile olarak yönetmeye (kayıt dışılık ve disiplin eksikliği) ancak aynı işi gelecek nesillere devretmek niyetiyle karar verebilirler.

Yukarıda bahsedilen aile şirketlerinin özelliklerinden sorumlu olan aile denetimi, daha yüksek bir aile katılımı ile daha verimli olabilir. Aslında önemli araştırmalar, aile şirketlerinin bazı stratejik eylemlerini aile mülkiyetinin kapsamının belirlediğine dikkat çekiyor.

Diğer katkılar, ailenin mülkiyete ve yönetime katılımı yüksek olduğunda, yürütme komitesinde profesyonel olmayan (aile) yöneticilerin bulunmasının, karmaşık satın alma süreçlerini yönetmek için daha az ustalık becerisine sahip olmasının daha sık olduğunu vurgulamaktadır. Bernini, aileye ait hisselerin oranının, katsayı işareti her zaman negatif olsa bile, birleşme ve devralmaların sayısını ve sıklığını açıklamaya önemli ölçüde yardımcı olmadığını göstermektedir.

Ancak, “sık satın alan şirketlerin” Yönetim Kurulu’nda daha düşük bir aile varlığına sahip olduğunu gözlemliyorlar. Yürütme komitesinde daha küçük bir aile varlığı, son olarak, daha düşük sıklıkta ve sayıda birleşme ve devralma ile ilişkilidir.

Karar verme pozisyonları üzerindeki aile kontrolü, harici bir büyüme stratejisi için bir tehdit olabilir: girişimci yetenek eksikliği ve yüksek riskten kaçınma, satın alma sürecini yönetmek için caydırıcı olabilir. Profesyonelleşmenin zenginleşmesiyle birlikte, ailenin kaynak bağışlarıyla bağlantılı ekonomik olmayan ilişkinin zenginliği, dış büyüme yatırımlarını körükleyebilir.

Ayrıca, değerli itibar ve sosyal sermaye, finansörler için, anlaşmaların yüksek yatırımlarını desteklemek için bir garanti olarak kabul edilebilir. Sabırlı sermayelerin varlığı, sosyal sermaye, stratejinin sürekliliği ve istikrarı, risk düzeyi üzerinde daha da iyi etkiler yaratarak, piyasa için satın almaları desteklemek için de önemli güçlü yönler olabilir.

Zayıf Yönler

Kültürel Eşitsizlik

Her iki kuruluş da kurumsal kültür sorunlarını çözmeye odaklanırsa (yani, hem çalışanların kültürlerini hem de kurumsal kültürleri entegre etmeye odaklanırsa), birleşmeler daha başarılı olmaya yatkındır: anlaşma sonrası dönem, diğerlerine kıyasla anlaşma başarı şanslarını ciddi şekilde engelledi. Kim onlarla sürecin başında ilgilendi.

Başarısızlığın başlıca nedenlerinden biri, hem çalışanların kültürlerinin hem de örgüt kültürlerinin bütünleşmemesidir. Etkili entegrasyon, ya insan unsurunun çalışmasını gerektirir, ancak insanların içinde çalıştığı organizasyonel kültürlere veya entegrasyona nasıl yaklaştıklarını yönlendiren çalışanların içsel değerlerine (yerleşik kültürel yönelim) yeterince dikkat edilmez.

Bu yaygın olarak bilinen gerçeklere rağmen, kuruluşlar tipik olarak:

• Mevcut organizasyonel kültürleri ölçmek ve karşılaştırmak ve birleştirilmiş organizasyon kültürü için bir “vizyon” üzerinde anlaşmak mümkün ve pratik olmasına rağmen, duyuru sonrası yetersiz kültürel durum tespiti yapmak.
• Çalışanların içsel değerlerinin, bu yeni/vizyon kültürüne doğru ilerlemede bir yardım mı yoksa bir engel mi olacağını değerlendirin.
• Yeni stratejiyi ve yönü tanımlamak ve iletmek için zorlu ve uzun süreçlere sahip olun (bu genellikle aylar alır).
• Yeni organizasyon yapısını tanımlayacak strateji hakkında bilinçli kararlar verecek verilere yeterli erişime sahip değil.

Birleşme primi nedir
Adım Adım şirket birleşmesi
Dikey birleşme örneği
Kolaylaştırılmış şirket birleşmesi
türkiye’de şirket birleşmeleri örnekleri
Dikey birleşme Nedir
Yatay birleşme örnekleri
Bir şirketin başka bir şirketi satın alması

Katılmayı düşünen iki kuruluşun mevcut kültürü kökten farklıysa, entegrasyon daha uzun sürecek ve her iki kuruluştan çalışanlar için daha acı verici olacaktır.

Durum tespiti sırasında iki organizasyonun “şimdi” kültürleri üzerinde bir organizasyonel kültürel değerlendirme yapılmış olsa bile, aynı analiz “vizyon kültürü” (yani her bir organizasyonun değişimin yönü olduğuna inandığı şey) açısından da yapılabilir. ).

İronik olarak, bu tartışma nadiren gerçekleşir, bu nedenle her iki taraf da diğerinin neden ayrı bir yöne gittiğini merak eder; her biri “olması gereken” şeyin farklı bir algısı üzerinde çalışıyor. Yeni organizasyonun hedefini tanımlamak ve beklentileri hizalamak, sonraki tüm entegrasyon faaliyetlerinin uyumlu olmasını sağlamanın anahtarıdır.

Yönetim Narsisizmi

Yukarıda tartışıldığı gibi, yönetim kibiri daha çok tartışılan irrasyonel bir güdüdür. Bazı yazarlar, bu yönetici kişiliğin bilgi işlemeyi ve karar vermeyi nasıl önemli ölçüde etkilediğini araştırmışlardır. Kişiliğin farklı yönlerinde, CEO’ların narsisizmi, stratejik kararlarda büyük bir etkiye sahip olabilir.

Narsisizm, bir bireyin şişirilmiş bir benlik görüşüne sahip olma ve bu bakış açısının onaylanmasını isteme derecesi, CEO’lara zekaları ve yargıları konusunda aşırı derecede güven duyma ve kibirli ve nahoş olma eğilimindedir.

Ayrıca üstünlüklerini sergileyerek, başkalarını değersizleştirerek ve eleştiriye agresif bir şekilde tepki vererek şişirilmiş öz görüşlerinin sürekli olarak onaylanmasını isterler.

Zhu ve Chen, narsisizmin bir CEO’nun diğer kurullardaki kurumsal stratejilerle ilgili önceki deneyimlerine dayalı olarak öğrenmesini etkileyebileceğini ve CEO’nun, diğer direktörlerin bu stratejilerle ilgili önceki deneyimleriyle ilgili bilgileri işlemesini etkileyebileceğini öne sürüyorlar. Daha narsist CEO’lar, diğer kurullarda kendilerine tanık oldukları geçmiş deneyimlere benzer kurumsal stratejiler benimseme eğilimindeler.

Ayrıca, daha narsist CEO’ların, diğer yönetim kurullarındaki diğer yöneticiler tarafından tanık olunan kurumsal stratejilerden etkilenme olasılığı daha düşüktür. Ayrıca CEO’nun kenetlenmiş olduğu diğer firmaların statülerinin yüksek olması ve CEO’nun güçlü olması durumunda bu etkiler daha da güçlenmektedir.

Fortune 500 şirketlerinin kararlarının boylamsal analizleri yoluyla yazarlar, narsist CEO’ların üstünlük sergileme ve kendi imaj eğilimlerini yeniden doğrulama arzusunu buldular. Odak firmanın kurumsal stratejilerine karar verirken, diğer yöneticilerin önceki deneyimlerinden daha az kendi önceki deneyimlerinden ilham alırlar.

The post  Birleşme Faaliyeti – Swot Analizi Ödevi Yaptırma – Swot Analizi Analizi Yaptırma Fiyatları – Swot Analizi Örnekleri – Ücretli Swot Analizi Yaptırma – Swot Analizi Yaptırma Ücretleri first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).