Python’daki for döngüsü, bir sayaç gibi çalışan geleneksel bir for koşullu döngüsünden çok, bir kabuk komut dosyası dilindeki foreach yinelemeli türde bir döngüye benzer. Python’un for döngüsü, daha sonra bir dizi türü (liste, tuple veya string) olarak tanımlayacağımız şeyi alır ve bu dizinin her bir öğesini yineler.

Öğeleri ayrı satırlar yerine aynı satırda görüntülersek, önceki örnekteki çıktımız daha prezentabl görünebilir. print deyimleri varsayılan olarak her satırın sonuna otomatik olarak bir NEWLINE karakteri ekler. Bu, print deyimi bir virgülle ( , ) sonlandırılarak engellenebilir.

Kod, çıktı satırımızı sonlandırıcı bir NEWLINE ile temizlemek için bağımsız değişken içermeyen ek bir print deyimi eklemek için daha fazla değişiklik gerektiriyordu; Aksi takdirde, bilgi istemi, son veri çıktısından hemen sonra aynı satırda görünecektir. İşte değiştirilmiş kod ile çıktı.

print deyimlerindeki virgülle ayrılmış öğeler, görüntülendikçe aralarında otomatik olarak sınırlayıcı bir boşluk içerecektir. Bir dizi biçimi sağlamaktır çünkü virgüllerin oluşturduğu boşluklar hakkında endişelenmenize gerek kalmadan tam çıktı düzenini belirler. Ayrıca tüm verilerin, biçim operatörünün sağ tarafındaki grup veya sözlükte tek bir yerde gruplandırılmasına izin verir.

Dize biçimi operatörünü kullanmak, yukarıdaki örnekte görebileceğiniz gibi, çıktıdan önce bazı hızlı dize işlemleri yapmamıza da izin verir.

Döngülere giriş yazımızı Python’un for deyimini nasıl daha geleneksel bir döngü, yani sayısal bir sayma döngüsü gibi hareket ettirebileceğimizi göstererek bitiriyoruz.

Bir for döngüsünün davranışını değiştiremeyeceğimiz için (bir dizi üzerinde yinelenir), dizimizi bir sayı listesi olacak şekilde değiştirebiliriz. Bu şekilde, hala bir diziyi yineliyor olsak da, en azından tasavvur ettiğimiz sayı sayma ve artışı gerçekleştiriyor gibi görünecektir.

Döngümüz içinde herNum, görüntülediğimiz tamsayı değerini içerir ve bunu istediğimiz herhangi bir sayısal hesaplamada kullanabiliriz. Sayı aralığımız farklı olabileceğinden, Python bizim için böyle bir liste oluşturmak için yerleşik range() işlevini sağlar. Tam olarak istediğimizi yapıyor, bir dizi sayı alıyor ve bir liste oluşturuyor.

Sözdiziminde rahat olduğunuzda, dosya erişimi bir dilin en önemli yönlerinden biridir; Bazı gerçek işleri yapmak için kalıcı depolamanın gücü gibisi yoktur.

dosya_adı değişkeni, açmak istediğimiz dosyanın dize adını içerir ve erişim_modu, okuma için ‘r’, yazma için ‘w’ veya ekleme için ‘a’dır. Access_mode dizisinde kullanılabilecek diğer işaretler, ikili okuma-yazma erişimi için ‘+’ ve ikili erişim için ‘b’ içerir. Mod sağlanmazsa, dosyayı açmak için varsayılan salt okunur (‘r’) kullanılır.

NOT:  Nitelikler, bir veri parçasıyla ilişkili öğelerdir. Nitelikler, basitçe veri değerleri veya işlevler ve yöntemler gibi yürütülebilir nesneler olabilir. Ne tür nesnelerin nitelikleri vardır? Birçok. Sınıflar, modüller, dosyalar, karmaşık sayılar. Bunlar, öznitelikleri olan Python nesnelerinden yalnızca birkaçıdır.

Python for döngüsü Örnekleri
Python For Döngüsü
Python döngü
Python while döngüsü Örnekleri
Python sonsuz döngü
Python sayı aralığı belirleme
Python for döngüsü liste
Python while Döngüsü

Nesne niteliklerine nasıl erişebilirim? Noktalı öznitelik gösterimi ile, yani nesne ve öznitelik adlarını bir nokta veya noktayla ayırarak bir araya getirerek: object.attribute.

Open() başarılı olursa, tutamaç (tutma yeri) olarak bir dosya nesnesi döndürülür. Bu dosyaya sonraki tüm erişimler dosya tanıtıcısından geçmelidir. Bir dosya nesnesi döndürüldüğünde, readlines() ve close() gibi yöntemleri aracılığıyla diğer işlevselliğe erişimimiz olur. Yöntemler, dosya nesnelerinin öznitelikleridir ve noktalı öznitelik gösterimi yoluyla erişilmelidir.

Aşağıda, kullanıcıdan bir metin dosyasının adını soran, ardından dosyayı açan ve içeriğini ekranda görüntüleyen bazı kodlar verilmiştir.

Her seferinde bir satırı okumak ve görüntülemek için döngü yapmak yerine, kodumuz biraz farklı bir şey yapar. Tüm satırları bir çırpıda okuyoruz, dosyayı kapatıyoruz ve ardından dosyanın satırlarını yineliyoruz. Bu şekilde kodlamanın bir avantajı, dosya erişiminin daha hızlı tamamlanmasına izin vermesidir.

Çıktı ve dosya erişimi, bir satırı okuma ve bir satırı yazdırma arasında gidip gelmek zorunda değildir. Daha temizdir ve biraz ilgisiz iki görevi ayırır. Buradaki uyarı dosya boyutudur. Yukarıdaki kod, makul boyutlardaki dosyalar için uygundur. Çok büyük programlar çok fazla bellek kaplayabilir, bu durumda her seferinde bir satır okumaya geri dönmeniz gerekir.

Kodumuzdaki diğer ilginç ifade ise yine NEWLINE karakterinin yazdırılmasını engellemek için print deyiminin sonunda virgül kullanıyoruz. Neden? Çünkü dosyanın her metin satırı zaten her satırın sonunda NEWLINE’lar içeriyor. NEWLINE’ın yazdırılarak eklenmesini engellemeseydik, görüntümüz çift aralıklı olurdu.

Hatalar ve İstisnalar

Derleme sırasında sözdizimi hataları algılanır, ancak Python, program yürütme sırasında hataların algılanmasına da izin verir. Bir hata algılandığında, Python yorumlayıcısı bir istisna oluşturur.

Python’un istisna raporlamasının çalışma zamanında oluşturabileceği bilgilerle donanmış olan programcılar, uygulamalarında hızlı bir şekilde hata ayıklayabilir ve yazılımlarında, beklenen bir hata meydana geldiğinde belirli bir eylem biçimini alacak şekilde ince ayar yapabilir.

Kodunuza hata algılama veya istisna işleme eklemek için, onu bir try-except ifadesiyle “sarmanız” yeterlidir. try ifadesini takip eden paket, yönetmek istediğiniz kod olacaktır. İstisnadan sonra gelen kod, beklediğiniz istisna meydana geldiğinde yürütülecek kod olacaktır.

Python’daki işlevler, diğer dillerin çoğuna benzer kurallara ve sözdizimine uyar: İşlevler, işlevsel işleç ( ( ) kullanılarak çağrılır), işlevler kullanılmadan önce bildirilmelidir ve işlev türü, döndürülen değerin türüdür.

İşlev çağrılarının tüm bağımsız değişkenleri referans olarak yapılır, yani işlev içinde bu parametrelerde yapılan herhangi bir değişiklik, çağıran işlevdeki orijinal nesneleri etkiler.

Bir işlevi bildirmek için kullanılan sözdizimi, işlev adının izlediği def anahtar sözcüğünden ve işlevin alabileceği herhangi bir bağımsız değişkenden oluşur. Yukarıdaki argümanlar gibi işlev argümanları isteğe bağlıdır, dolayısıyla yukarıda parantez içine alınmalarının nedeni budur. (Kodunuza fiziksel olarak parantez koymayın!) İfade iki nokta üst üste ile sona erer (bir if veya while ifadesinin sonlandırıldığı gibi) ve ardından işlev gövdesini temsil eden bir kod paketi gelir.

The post Döngü ve Aralıklar – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).