Şimdi dilin temel kısmına yolculuğumuza başlayacağız. Önce Python nesnelerinin ne olduğunu tanıtacağız, ardından en sık kullanılan yerleşik türleri tartışacağız.

Daha sonra standart tip işleçlere ve yerleşik işlevlere bir giriş gelir, ardından nasıl çalıştıklarını daha iyi anlamak için standart türleri kategorize etmenin farklı yollarının ayrıntılı bir tartışması gelir ve son olarak bazı türleri açıklayarak bitireceğiz. Python’da yoktur (çoğunlukla başka bir üst düzey dil deneyimi olanlarınız için bir avantaj olarak).

Python, veri depolama için nesne modeli soyutlamasını kullanır. Herhangi bir tür değer içeren herhangi bir yapı bir nesnedir. Python, “nesne yönelimli bir programlama dili” olarak sınıflandırılsa da, mükemmel çalışan Python uygulamaları oluşturmak için OOP gerekli değildir.

Sınıfları ve örnekleri kullanmadan kesinlikle kullanışlı bir Python betiği yazabilirsiniz. Bununla birlikte, Python’un nesne sözdizimi ve mimarisi kesinlikle bu tür davranışları teşvik eder veya “kışkırtır”. Şimdi bir Python “nesnesinin” ne olduğuna daha yakından bakalım.

Üçü de nesne oluşturma sırasında atanır ve bir istisna dışında salt okunurdur, değer. Bir nesne güncellemeleri destekliyorsa değeri değiştirilebilir; aksi halde salt okunurdur. Bir nesnenin değerinin değiştirilip değiştirilemeyeceği, daha sonra inceleyeceğimiz bir nesnenin değişebilirliği olarak bilinir. Bu özellikler, nesne olduğu sürece ortalıkta kalır ve bir nesne yeniden konumlandırıldığında geri alınır.

Python, bir dizi temel (yerleşik) veri türünü ve ayrıca uygulamanız gerektiriyorsa devreye girebilecek bazı yardımcı türleri destekler. Çoğu uygulama genellikle standart türleri kullanır ve tüm özel veri depolaması için sınıflar oluşturur ve örnekler.

Nesne Nitelikleri

Belirli Python nesnelerinin öznitelikleri, veri değerleri veya kendileriyle ilişkilendirilmiş yöntemler gibi yürütülebilir kodları vardır. Özniteliklere, ilişkili nesnenin adını içeren noktalı öznitelik gösteriminde erişilir ve yakınlardaki Çekirdek Notta tanıtılmıştır.

En bilinen öznitelikler işlevler ve yöntemlerdir, ancak bazı Python türlerinin kendileriyle ilişkili veri öznitelikleri vardır. Veri niteliklerine sahip nesneler şunları içerir (ancak bunlarla sınırlı değildir): sınıflar, sınıf örnekleri, modüller, karmaşık sayılar ve dosyalar.

Java’da, ilkel veri türleri desteklense de, bunlar genellikle bir veri türü gerektiğinde yaratılan örnekler için “sarmalayıcılar” sınıfına gelir. Python’da standart türler sınıf değildir, bu nedenle tamsayılar ve diziler oluşturmak örneklemeyi içermez.

Bu aynı zamanda standart bir türün alt sınıfını da yapamayacağınız anlamına gelir, ancak bir türü bir Python sınıfının etrafına sarmak ve bir sınıfı istediğiniz gibi değiştirmekte yanlış bir şey yoktur. Python ayrıca türleri taklit eden ve alt sınıflara ayrılabilen bazı sınıflar sağlar.

Diğer Yerleşik Tipler

● Tür
● Yok
● Dosya
● işlev
● Modül
● Sınıf
● Sınıf Örneği
● Yöntem

Bunlar, bir Python programcısı olarak gelişirken etkileşime gireceğiniz diğer türlerden bazılarıdır. Burada tartışacağımız Type ve None türleri dışında bunları da ele alacağız.

Türler ve Yerleşik İşlev

Bu bölümde Python’un tüm türlerini size açıklamaya çalıştığımızdan, türleri nesne olarak kabul etmek belki alışılmadık görünebilir. Ancak, bir nesnenin içsel davranış ve özelliklerinin (desteklenen işleçler ve yerleşik yöntemler gibi) bir yerde tanımlanması gerektiğini aklınızda tutarsanız, bir nesnenin türü bu bilgi için mantıklı bir yerdir.

Bir türü tanımlamak için gereken bilgi miktarı tek bir diziye sığamaz; bu nedenle türler basitçe dizgi olamazlar ve bu bilgiler verilerle birlikte depolanmamalıdır, bu nedenle türlere nesne olarak geri döndük.

Python nesne tabanlı PROGRAMLAMA PDF
Python nesne tabanlı Programlama örnekleri
Python nesne Tabanlı programlama Soruları
Python nesne tabanlı Programlama
Python class örnekleri
Python class çağırma
Python obje oluşturma
Python class Kullanımı

Yukarıdaki örneklerde, bir tamsayı ve bir dize alıyoruz ve type() yerleşik işlevini kullanarak türlerini elde ediyoruz; türlerin kendilerinin de tür olduğunu doğrulamak için, bir type() çağrısının çıktısına type() adını veririz.

type() işlevinden çıkan ilginç çıktıya dikkat edin. Tipik bir Python veri türü, yani bir sayı veya dize gibi görünmüyor, ancak büyüktür ve küçüktür işaretleriyle çevrili bir şeydir. Bu sözdizimi genellikle baktığınız şeyin bir nesne olduğuna dair bir ipucudur.

Nesneler, yazdırılabilir bir dize gösterimi uygulayabilir; ancak bu her zaman böyle değildir. Bir nesneyi “görüntülemenin” kolay bir yolunun olmadığı bu senaryolarda Python, nesnenin bir dize temsilini “güzel yazdırır”. Biçim genellikle şu biçimdedir: <object_something_or_another>. Bu şekilde görüntülenen herhangi bir nesne, genellikle nesne tipini, bir nesne kimliğini veya konumunu veya diğer ilgili bilgileri verir.

Python, Null nesnesi olarak bilinen özel bir türe sahiptir. Tek bir değeri vardır, Yok. Yok’un türü de Yok’tur. Herhangi bir işleci veya yerleşik işlevi yoktur. C’ye aşina iseniz, Yok türüne en yakın benzetme geçersizdir, Yok değeri ise NULL’un C değerine benzer. (Diğer benzer nesneler ve değerler arasında Perl’in undef’i ve Java’nın Void türü ve null değeri bulunur.) Hiçbirinin özniteliği yoktur ve her zaman bir Boolean false değerine sahip olarak değerlendirilir.

Dahili Tipler

● Kod
● Çerçeve
● Geri izleme
● Dilim
● Üç nokta
● X aralığı

Burada bu iç türleri kısaca tanıtacağız. Genel uygulama programcısı tipik olarak bu nesnelerle doğrudan etkileşime girmez, ancak eksiksiz olması için onları buraya dahil ediyoruz. 

İstisnaları merak ediyorsanız, artık türler değil sınıflar olarak uygulanmaktadırlar. Python’un eski sürümlerinde, istisnalar dizeler olarak uygulanıyordu.

Kod Nesneleri

Kod nesneleri, genellikle derleme() yerleşik işlevinin çağrılmasından elde edilen dönüş değerleri olarak bayt olarak derlenen yürütülebilir Python kaynağı parçalarıdır. Bu tür nesneler, herhangi biri tarafından yürütülmek için uygundur.
exec veya eval() yerleşik işlevi tarafından

Kod nesnelerinin kendileri, yürütme ortamlarıyla ilgili herhangi bir bilgi içermez, ancak tümü bir yürütme bağlamı içeren, kullanıcı tanımlı her işlevin merkezinde yer alır.

(Bir kod nesnesi olarak gerçek bayt derlenmiş kod, bir işleve ait bir özniteliktir). Kod nesnesinin yanı sıra, bir işlevin öznitelikleri, adı, belge dizisi, varsayılan bağımsız değişkenleri ve genel ad alanı dahil olmak üzere işlevin gerektirdiği yönetimsel desteği de içerir.

The post Python Nesneleri – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).

Her ikisi de bağımsız değişkeninin karesini döndüren bir işlev oluşturur ve her ikisi de foo değişkenini bu işleve bağlar. Foo adı, global (modül) kapsamda tanımlanabilir veya bazı işlev veya yöntemler için yerel olabilir.

Bir sınıf tanımladığınızda da aynı şey olur; class deyimindeki tüm kodlar, özel bir ad alanında, sınıf ad alanında yürütülür. Bu ad alanına sınıfın tüm üyeleri tarafından daha sonra erişilebilir. Tüm Python programcıları, sınıf tanımlarının yalnızca yürütülen kod bölümleri olduğunu bilmez, ancak yararlı bilgiler olabilir. Örneğin, def ifadeleriyle sınırlı değilsiniz.

Önceki kodda, sınıf kapsamında, tüm üyeler (örnekler) tarafından erişilebilen, bu durumda sınıf üyelerinin sayısını saymak için bir değişken tanımlanmıştır. Tüm örnekleri başlatmak için init kullanımına dikkat edin.

Bir Üst Sınıf Belirleme

Bölümde daha önce tartıştığım gibi, alt sınıflar, üst sınıflarındaki tanımları genişletir. Üst sınıfı, sınıf adından sonra parantez içinde yazarak bir sınıf ifadesinde belirtirsiniz.

SPAMFilter tanımındaki iki önemli noktaya dikkat edin:

• Yalnızca yeni bir tanım sağlayarak Filtre’den init tanımını geçersiz kılıyorum.
• Filtre yönteminin tanımı şu kaynaktan aktarılır (miras alınır):

Filtreleyin, böylece tanımı tekrar yazmak zorunda kalmazsınız.

İkinci nokta, kalıtımın neden yararlı olduğunu gösterir: Artık tümü Filtre alt sınıfları olmak üzere bir dizi farklı filtre sınıfı yapabilirim ve her biri için zaten uygulamış olduğum filtre yöntemini kullanabilirim. Yararlı tembellik hakkında konuşun.

■İpucu : Daha önce de belirtildiği gibi, isinstance’ı çoğu zaman kullanılmadan bırakmak en iyisidir. Polimorfizme güvenmek neredeyse her zaman daha iyidir.

Gördüğünüz gibi, s, SPAMFilter sınıfının (doğrudan) bir üyesidir, ancak SPAMFilter, Filter’ın bir alt sınıfı olduğu için aynı zamanda Filter’in dolaylı bir üyesidir. Başka bir ifadeyle, tüm SPAMFilter’lar Filtredir. Son örnekte görebileceğiniz gibi isinstance, stringtype (str) gibi türlerle de çalışır.

Çoklu Üst Sınıflar

Eminim önceki bölümde tuhaf görünebilecek küçük bir ayrıntıyı fark etmişsinizdir: _ _bases_ _’daki çoğul biçim. Bir sınıfın temel sınıflarını bulmak için kullanabileceğini söyledim, bu birden fazla sınıfa sahip olabileceği anlamına gelir. Aslında durum bu. Nasıl çalıştığını göstermek için birkaç sınıf oluşturalım.

Alt sınıf (TalkingCalculator) kendi başına hiçbir şey yapmaz; tüm davranışlarını üst sınıflarından miras alır. Mesele şu ki, hem Hesap Makinesi’nden hesaplamayı hem de Talker’dan konuşmayı miras alarak onu konuşan bir hesap makinesi yapıyor.

■Not : Çoklu kalıtım kullanırken dikkat etmeniz gereken bir şey vardır. Bir yöntem iki veya daha fazla üst sınıf tarafından farklı şekilde uygulanıyorsa, bu üst sınıfların sırasına (sınıf deyiminde) dikkat etmelisiniz.

Önceki sınıflardaki yöntemler, sonraki sınıflardaki yöntemleri geçersiz kılar. Bu nedenle, önceki örnekteki Hesap Makinesi sınıfının talk adında bir yöntemi varsa, Talker’ın talk yöntemini geçersiz kılar (ve erişilemez hale getirir).

Talker’ın konuşma yöntemini erişilebilir hale getirirdi. Çoklu kalıtımı ele almanın normal yolu, bir “önemli” temel sınıfa sahip olmak ve mirası “değiştirerek” birkaç yöntemi uygulayan karma sınıflar eklemektir. Karışımlar temel sınıftaki bir şeyi geçersiz kılacaksa, ilk sıraya konmalıdırlar ve kural olarak, genellikle her ihtimale karşı öyledirler.

Üst sınıflar ortak bir üst sınıfı paylaşıyorsa, belirli bir özellik veya yöntem aranırken üst sınıfların ziyaret edilme sırasına yöntem çözümleme sırası (MRO) adı verilir ve oldukça karmaşık bir algoritma izler. Neyse ki, çok iyi çalışıyor, bu yüzden muhtemelen endişelenmenize gerek yoktur.

Python sınıf örnekleri
Python Kalıtım örnekleri
Python nesne tabanlı Programlama örnekleri
Python nesne Tabanlı Programlama
Python kalıtım
Python constructor nedir
Python nesne Tabanlı Programlama Soruları
Python obje oluşturma

Arayüzler ve İçgözlem

“Arayüz” kavramı çok biçimlilik ile ilgilidir. Polimorfik bir nesneyi ele aldığınızda, yalnızca arabirimini (veya “protokolü”), dünyaca bilinen yöntemleri ve öznitelikleri önemsersiniz. Python’da, bir nesnenin hangi yöntemlerin parametre olarak kabul edilebilir olması gerektiğini açıkça belirtmezsiniz. Örneğin, arabirimleri açıkça yazmazsınız (Java’da yaptığınız gibi); sadece bir nesnenin ondan istediğiniz şeyi yapabileceğini varsayarsınız. Yapamazsa, program başarısız olur.

Genellikle, nesnelerin belirli bir arayüze uymasını (başka bir deyişle, belirli yöntemleri uygulamanızı) talep edersiniz, ancak isterseniz, taleplerinizde oldukça esnek olabilirsiniz. Yöntemleri çağırmak ve en iyisini ummak yerine, gerekli yöntemlerin var olup olmadığını kontrol edebilir ve yoksa başka bir şey yapabilirsiniz.

Önceki kodda, tc’nin (bu bölümde daha önce açıklandığı gibi bir TalkingCalculator) talk özniteliğine (bir yöntem içerir) sahip olduğunu, ancak fnord özniteliğine sahip olmadığını görürsünüz. İsterseniz, konuşma özelliğinin çağrılabilir olup olmadığını bile kontrol edebilirsiniz.

Bir if ifadesinde hasattr kullanmak ve özniteliğe doğrudan erişmek yerine, öznitelik yoksa kullanılacak varsayılan bir değer (bu durumda Yok) sağlamamı sağlayan getattr kullanıyorum. Daha sonra döndürülen nesnede çağrılabilir kullanıyorum.

Bir nesnede saklanan tüm değerleri görmek istiyorsanız, onun _ _dict_ _ niteliğini inceleyebilirsiniz. Ve bir nesnenin neyden yapıldığını gerçekten öğrenmek istiyorsanız, inspect modülüne bir göz atmalısınız.

Nesne tarayıcıları (Python nesnelerine grafiksel bir şekilde göz atmanızı sağlayan programlar) ve bu tür işlevsellik gerektiren diğer benzer programlar yapmak isteyen oldukça ileri düzey kullanıcılar içindir. 

Nesne Yönelimli Tasarım Üzerine Bazı Düşünceler

Nesne yönelimli program tasarımı hakkında birçok kitap yazıldı ve bu kitabın odak noktası bu olmasa da, size bazı ipuçları vereceğiz:

• Birbirine ait olanı toplayın. Bir işlev global bir değişkeni manipüle ederse, ikisi bir sınıfta nitelik ve yöntem olarak daha iyi durumda olabilir.
• Nesnelerin çok samimi olmasına izin vermeyin. Yöntemler esas olarak kendi örneklerinin nitelikleriyle ilgilenmelidir. Diğer örneklerin kendi durumlarını yönetmesine izin verin.
• Basit tutun. Yöntemlerinizi küçük tutun. Genel bir kural olarak, yöntemlerinizin her birini 30 saniye içinde okumak (ve anlamak) mümkün olmalıdır.

Hangi sınıflara ihtiyacınız olduğunu ve hangi yöntemlere sahip olmaları gerektiğini belirlerken, şöyle bir şey deneyebilirsiniz:

1.Probleminizin açıklamasını yazın. Tüm isimlerin, fiillerin ve sıfatların altını çizin.
2. Olası sınıfları aramak için isimleri gözden geçirin.
3. Potansiyel yöntemler arayarak fiillerin üzerinden geçin.
4. Olası öznitelikleri arayarak ana hedefleri gözden geçirin.
5. Sınıflarınıza yöntem ve nitelikler atayın.
Artık nesne yönelimli bir modelin ilk taslağına sahipsiniz. Sınıfların ve nesnelerin hangi ilişkilere (kalıtım gibi) sahip olacağını da düşünmek isteyebilirsiniz. Modelinizi hassaslaştırmak için aşağıdakileri yapabilirsiniz:
6. Bir dizi kullanım örneği programınızın nasıl kullanılabileceğine ilişkin senaryolar hayal edin. Tüm işlevselliği kapsamaya çalışın.
7. Her kullanım durumunu adım adım düşünün ve ihtiyacınız olan her şeyin modelinizin kapsamında olduğundan emin olun. Bir şey eksikse, ekleyin. Bir şey tam olarak doğru değilse, değiştirin. Memnun olana kadar devam edin.

İşe yarayacağını düşündüğünüz bir modeliniz olduğunda, hacklemeye başlayabilirsiniz. Muhtemelen modelinizi gözden geçirmeniz veya programınızın bazı bölümlerini gözden geçirmeniz gerekecektir.

The post Çoklu Üst Sınıflar – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).

Python’un ana yerleşik nesne türlerine (sayılar, dizeler, listeler, demetler ve sözlükler) baktınız; yerleşik işlevlerin ve standart kitaplıkların zenginliğine göz attınız; hatta kendi fonksiyonlarınızı yarattınız. Şimdi, kendi nesnelerinizi yapmak için tek bir şey eksik görünüyor. Ve burada yaptığınız şey de budur.

Bunun ne kadar yararlı olduğunu merak edebilirsiniz. Kendi türde nesneleri yapmak harika olabilir, ama onları ne için kullanırdın? Mevcut tüm sözlükler, diziler, sayılar ve dizeler varken, bunları kullanıp işlevlerin işi yapmasını sağlayamaz mısınız? 

Ancak kendi nesnelerinizi (ve özellikle nesne türlerini veya sınıflarını) oluşturmak, Python’da o kadar merkezi bir kavramdır ki, aslında Python’a nesne yönelimli bir dil denir (SmallTalk, C++, Java ve diğer birçok dil ile birlikte). Bu bölümde nesnelerin nasıl yapıldığını öğreniyorsunuz ve polimorfizm ve kapsülleme, yöntemler ve nitelikler, üst sınıflar ve kalıtım hakkında çok şey öğreniyorsunuz. Öyleyse başlayalım.

■Not : Nesne yönelimli programlama kavramlarına zaten aşina iseniz, muhtemelen kurucuları da biliyorsunuzdur. 

Nesneye yönelik programlamada, nesne terimi, kabaca, bu verilere erişmek ve bunları işlemek için bir dizi yöntemle birlikte bir veri (öznitelikler) koleksiyonu anlamına gelir. Global değişkenler ve fonksiyonlara bağlı kalmak yerine nesneleri kullanmanın birkaç nedeni vardır. Nesnelerin en önemli faydalarından bazıları şunlardır:

• Polimorfizm
• Kapsülleme
• Miras

Kabaca, bu terimler, aynı işlemleri farklı sınıflardaki nesneler üzerinde kullanabileceğiniz ve sanki “sihirle” (polimorfizm) çalışacakları anlamına gelir; nesnelerin nasıl çalıştığına dair önemsiz ayrıntıları dış dünyadan gizlersiniz (kapsülleme) ve genel nesnelerden (miras) özel nesne sınıfları oluşturabilirsiniz.

Nesne yönelimli programlamanın birçok sunumunda bu kavramların sırası farklıdır. Kapsülleme ve kalıtım önce sunulur ve ardından gerçek dünya nesnelerini modellemek için kullanılır.

Bunların hepsi güzel ve şık ama bence nesne yönelimli programlamanın en ilginç özelliği çok biçimlilik. Aynı zamanda çoğu insanın (deneyimlerime göre) kafasının karıştığı özelliktir. Bu nedenle polimorfizm ile başlayacağım ve bu kavramın tek başına size nesne yönelimli programlamayı sevdirmek için yeterli olması gerektiğini göstereceğim.

Polimorfizm

Polimorfizm terimi, “çoklu biçimlere sahip olmak” anlamına gelen Yunanca bir kelimeden türetilmiştir. Temel olarak, bu, bir değişkenin ne tür bir nesneyi ifade ettiğini bilmeseniz bile, nesnenin türüne (veya sınıfına) bağlı olarak üzerinde farklı çalışacak işlemler gerçekleştirebileceğiniz anlamına gelir.

Örneğin, yiyecek satan ticari bir Web sitesi için çevrimiçi bir ödeme sistemi oluşturduğunuzu varsayalım. Programınız, sistemin başka bir bölümünden (veya gelecekte tasarlanabilecek diğer benzer sistemlerden) bir ürün “alışveriş sepeti” alır, tek endişelenmeniz gereken toplamı toplamak ve bir miktar kredi kartını faturalandırmak.

İlk düşünceniz, programınız ürünleri aldığında ürünlerin tam olarak nasıl temsil edilmesi gerektiğini belirlemek olabilir. Örneğin, bunları demet olarak almak isteyebilirsiniz.

İhtiyacınız olan tek şey açıklayıcı bir etiket ve fiyat ise, bu iyi. Ama çok esnek değil. Diyelim ki zeki bir kişi, Web sitesinin bir parçası olarak bir ürünün fiyatının, birisi onu satın alana kadar kademeli olarak düşürüldüğü bir müzayede hizmeti başlattı.

Kullanıcının ürünü alışveriş sepetine atıp ödeme aşamasına geçmesi (sistemin size ait bölümü) ve Öde düğmesine basmadan önce fiyatın hemen gelmesini beklemesi güzel olurdu.

Ancak bu, basit demet şemasıyla çalışmaz. Bunun çalışması için, kodunuz her istediğinde nesnenin mevcut fiyatını (bazı ağ büyüleri aracılığıyla) kontrol etmesi gerekir, nesne bir demet gibi dondurulamaz. 

Python nesne Tabanlı Programlama
Python nesne Tabanlı Programlama Soruları
Python obje oluşturma
Python sınıf örnekleri
Python nesne tabanlı Programlama örnekleri
Python class içinde fonksiyon Çağırma
Python class oluşturma
Python class Kullanımı

■Not : Burada tip/sınıf kontrolü ve isinstance kullanımı, tip kontrolünün genellikle tatmin edici bir çözüm olmadığı bir noktayı göstermek içindir. Mümkünse tip kontrolünden kaçının. isinstance işlevi, bu bölümün ilerisindeki “Mirasın İncelenmesi” bölümünde açıklanmaktadır.

Önceki kodda, nesnenin bir demet olup olmadığını anlamak için type ve isinstance fonksiyonlarını kullanıyorum. Eğer öyleyse, ikinci öğesi döndürülür; aksi takdirde, bazı “sihirli” ağ yöntemleri denir.

Ağ öğelerinin zaten var olduğunu varsayarsak, sorunu şimdilik çözdünüz. Ancak bu yine de çok esnek değil. Ya akıllı bir programcı, fiyatı bir sözlükte ‘fiyat’ anahtarı altında saklanan onaltılık değere sahip bir dize olarak temsil etmeye karar verirse? Sorun değil, sadece işlevinizi güncellersiniz.

Şimdi, kesinlikle her olasılığı gözden geçirmiş olmalısınız? Ancak, birisinin fiyatı farklı bir anahtar altında saklanan yeni bir sözlük türü eklemeye karar verdiğini varsayalım. Şimdi ne yapacaksınız? Kesinlikle getPrice’ı tekrar güncelleyebilirsiniz, ancak bunu yapmaya ne kadar devam edebilirsiniz?

Birisi fiyatlandırılmış bir nesneyi farklı şekilde uygulamak istediğinde, modülünüzü yeniden uygulamanız gerekirdi. Peki ya zaten modülünüzü sattıysanız ve diğer, daha havalı projelere geçtiyseniz müşteri o zaman ne yapar? Açıkçası bu, farklı davranışları kodlamanın esnek olmayan ve pratik olmayan bir yoludur.

Peki onun yerine ne yaparsın? Nesnelerin işlemi kendilerinin halletmesine izin verirsiniz. Kulağa çok açık geliyor ama işlerin ne kadar kolaylaşacağını bir düşünün. Her yeni nesne türü kendi fiyatını alabilir veya hesaplayabilir ve size iade edebilir, tek yapmanız gereken onu istemek gerekir.

Ve polimorfizm (ve bir dereceye kadar kapsülleme) sahneye giriyor. Bir nesne alıyorsunuz ve nasıl uygulandığı hakkında hiçbir fikriniz yok, birçok “şekilden” herhangi birine sahip olabilir. Tek bildiğiniz, fiyatını sorabileceğiniz ve bu sizin için yeterlidir.

Bunun gibi nesne özniteliklerine bağlı işlevlere yöntem denir. Bunlarla zaten dize, liste ve sözlük yöntemleri biçiminde karşılaştınız. 

x değişkeniniz olsaydı, count yöntemini çağırmak için bunun bir dizge mi yoksa bir liste mi olduğunu bilmeniz gerekmez; ne olursa olsun çalışırdı (argüman olarak tek bir karakter verdiğiniz sürece). Bir deney yapalım. Standart kitaplık random, bir diziden rastgele bir öğe seçen seçim adlı bir işlev içerir. 

The post Nesneleri Oluşturmak  – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).