Modüller, tüm Python kodunuzu mantıksal olarak organize etmenin basit fiziksel yollarıdır. Her dosya içinde tutarlı ve okunması kolay bir yapı kurmalısınız.

Böyle bir düzen aşağıdaki gibidir:

(1) Başlatma hattı
Genellikle yalnızca Unix ortamlarında kullanılan başlangıç satırı, betiğin yalnızca ada göre yürütülmesine izin verir (tercümanı çağırmak gerekli değildir).

(2) Modül belgeleri
Bir modülün işlevselliğinin ve önemli genel değişkenlerin özeti; dışarıdan module.__doc__ olarak erişilebilir.

(3) Modül ithalatı
Mevcut modüldeki tüm kodlar için gerekli tüm modülleri içe aktarın; modüller bir kez içe aktarılır (bu modül yüklendiğinde); işlevler içindeki içe aktarmalar, bu işlevler çağrılana kadar başlatılmaz.

(4) Değişken bildirimleri
Bu modülde birden çok işlev tarafından kullanılan (genel) değişkenleri burada bildirin (değilse, gelişmiş bellek/performans için yerel değişkenler yapın).

(5) Klas bildirimleri
Herhangi bir sınıf, herhangi bir statik üye ve yöntem özniteliği ile birlikte burada bildirilmelidir; class, bu modül içe aktarıldığında ve class deyimi yürütüldüğünde tanımlanır. Belge değişkeni class.__doc__ şeklindedir.

(6) İşlev bildirimleri
Burada bildirilen işlevlere, harici olarak module.function(); olarak erişilebilir. işlev, bu modül içe aktarıldığında ve def deyimi yürütüldüğünde tanımlanır. Dokümantasyon değişkeni function.__doc__ şeklindedir.

(7) “Ana” gövde
Bu modül içe aktarılsa da, komut dosyası olarak başlatılsa da, bu düzeydeki tüm kodlar yürütülür; genellikle çok fazla işlevsel kod içermez; bunun yerine yürütme biçimine bağlı olarak yön verir.

NOT: Kodun ana gövdesi, yukarıda gördüğünüz gibi __name__ değişkenini kontrol eden ve uygun eylemi gerçekleştiren satırlar içerir.

Ana gövdedeki kod tipik olarak sınıf, işlev ve değişken bildirimlerini yürütür, ardından bu modülün birincil görevlerini yerine getiren başka bir işlevi (genellikle main() olarak adlandırılır) çağırıp çağırmayacağını görmek için __name__ öğesini kontrol eder. Ana gövde genellikle bundan fazlasını yapmaz. (Yukarıdaki örneğimizde, bu Temel Notu okuyana kadar karışıklığı önlemek için main() yerine test() kullanılır.)

Adı ne olursa olsun, buranın kodunuza bir test paketi koymak için harika bir yer olduğunu vurgulamak istiyoruz. Açıkladığımız gibi, çoğu Python modülü yalnızca içe aktarma kullanımı için oluşturulur ve böyle bir modülü doğrudan çağırmak, böyle bir modüldeki kodun bir regresyon testini başlatmalıdır.

Python modüller PDF
Python hazır modüller
Python modül listesi
Python Modülleri
Python modül Örnekleri
Python en çok kullanılan modüller
Python modül Nedir
Python modül yükleme

Çoğu proje, tek bir uygulamadan ve gerekli modüllerin içe aktarılmasından oluşur. Bu nedenle, çoğu modülün komut dosyaları olarak yürütülmek yerine yalnızca içe aktarılmak üzere oluşturulduğunu akılda tutmak önemlidir. Tek amacı başka bir modül tarafından içe aktarılmak olan Python kitaplığı stilinde bir modül oluşturma olasılığımız daha yüksektir.

Ne de olsa, ana uygulamayı barındıran modüllerden yalnızca biri, komut satırından bir kullanıcı tarafından, bir toplu iş veya bir Unix cron işi gibi zamanlanmış bir mekanizma tarafından bir web sunucusu çağrısı aracılığıyla yürütülecektir. veya bir GUI geri aramasından çağrılabilir.

Bu gerçeği göz önünde bulundurarak, tüm modüllerin kod yürütme yeteneğine sahip olduğunu da hatırlamalıyız. En yüksek kod seviyesindeki tüm Python deyimleri, yani girintili olmayan satırlar, istense de istenmese de içe aktarma sırasında yürütülür.

Bu “özellik” nedeniyle, bir modülün içe aktarılması sırasında yürütülmesi gereken kod dışında her şey bir işlev içinde olacak şekilde daha güvenli kod yazılır. Yine, genellikle yalnızca ana uygulama modülü, yürütülebilir kodun büyük bir kısmına en yüksek düzeyde sahiptir. Diğer tüm içe aktarılan modüllerin dışında çok az şey olacak ve her şey işlevlerde veya sınıflarda olacaktır.

NOT: “Ana” kod, bir modül içe aktarılsa da doğrudan çalıştırılsa da yürütüldüğünden, yürütme yolunu yönlendirmek için genellikle bu modülün nasıl yüklendiğini bilmemiz gerekir. Bir uygulama, başka bir uygulamanın modülünü içe aktarmak isteyebilir, belki de başka türlü çoğaltılması gerekecek yararlı koda erişmek içindir.

Ancak bu durumda, yalnızca bu diğer uygulamanın koduna erişmek istersiniz, onu çalıştırmak için değil. Yani asıl soru şudur: “Python’un çalışma zamanında bu modülün içe aktarılıp aktarılmadığını veya doğrudan yürütülüp yürütülmediğini algılamasının bir yolu var mı?” Cevap.. evet! __name__ sistem değişkeni bilettir.

Ana Gövdede Testler Oluşturma

İyi programcılar ve mühendisler için hedef, tüm uygulamamız için bir test takımı veya donanım sağlamaktır. Python, bu görevi özellikle yalnızca içe aktarma için oluşturulan modüller için basitleştirir. Bu modüller için, asla doğrudan çalıştırılmayacaklarını bilirsiniz. Bu modülü test öğütücüsünden geçiren kodu çalıştırmak için çağrılsalardı hoş olmaz mıydı? Bunu ayarlamak zor olur mu? Tam olarak değil.

Test yazılımı yalnızca bu dosya doğrudan çalıştırıldığında çalışmalıdır, yani olağan durum olan başka bir modülden içe aktarıldığında çalışmamalıdır. Yukarıda ve Çekirdek Notta, bir modülün doğrudan içe aktarılıp aktarılmadığını veya doğrudan yürütülüp yürütülmediğini nasıl belirleyebileceğimizi açıkladık. __name__ değişkenini kullanarak bu mekanizmadan faydalanabiliriz.

Bu modül bir komut dosyası olarak çağrıldıysa, testi takın, belki de main() veya test() işlevinin (ya da “ikinci düzey” kod parçanızı nasıl adlandırmaya karar verirseniz verin) işlevinin bir parçası olarak, yalnızca bu modül doğrudan yürütülürse çağrılır.

Kodumuz için “testçi” uygulaması, yeni test kriterleri ve sonuçlarıyla birlikte güncel tutulmalı ve kod güncellendikçe bu uygulama sık sık çalışmalıdır. Bu adımlar, herhangi bir yeni özelliğin veya güncellemenin doğrulanması ve doğrulanması bir yana, kodumuzun sağlamlığının geliştirilmesine yardımcı olacaktır.

Şimdiye kadar çok sayıda Python kod örneği gördünüz ve değişkenler ve bellek yönetimi hakkında birkaç ilginç ayrıntı fark etmiş olabilirsiniz.

Daha göze çarpan bazılarını vurgulamakta fayda olabilir:

● Önceden bildirilmemiş değişkenler
● Değişken türleri bildirilmez
● Programcılar tarafında bellek yönetimi yok
● Değişken adları “geri dönüştürülebilir”
● del deyimi açık bir şekilde “serbest bırakmaya” izin verir.

The post Modül Yapısı – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).

Modüller, programınıza ilk aktarıldıklarında yürütülür. Bu biraz yararlı görünüyor – ama çok değil. Onları değerli kılan şey, (tıpkı sınıflar gibi) daha sonra kapsamlarını korumalarıdır. Bu, tanımladığınız herhangi bir sınıf veya işlevin ve değer atadığınız herhangi bir değişkenin modülün nitelikleri haline geldiği anlamına gelir.

Bu karmaşık görünebilir, ancak pratikte çok basittir. Diyelim ki Listing’deki gibi bir modül yazdınız ve onu hello2.py adlı bir dosyada sakladınız. Ayrıca, önceki bölümdeki sys.path hilesini veya aşağıdaki “Modüllerinizi Kullanılabilir Hale Getirmek” bölümündeki daha geleneksel yöntemleri kullanarak onu Python yorumlayıcısının bulabileceği bir yere koyduğunuzu varsayalım.

Modüller, işlevler ve sınıflar gibi şeyleri tanımlamak için kullanılır, ancak arada bir (aslında oldukça sık), işlerin olması gerektiği gibi çalışıp çalışmadığını kontrol eden bir modüle bazı test kodları eklemek yararlıdır. Örneğin, merhaba işlevinin çalıştığından emin olmak istiyorsanız, merhaba2 modülünü, Listing’de tanımlanan merhaba3 adlı yeni bir modüle yeniden yazabilirsiniz.

Bu makul görünüyor—bunu normal bir program olarak çalıştırırsanız çalıştığını göreceksiniz. Ancak merhaba işlevini başka bir programda kullanmak için bir modül olarak içe aktarırsanız, bu bölümdeki ilk merhaba modülünde olduğu gibi test kodu yürütülür.

istediğin bu değil. Bundan kaçınmanın anahtarı, modüle kendi başına bir program olarak mı çalıştırıldığını yoksa başka bir programa mı aktarıldığını “söylemektir”. Bunu yapmak için __name__ değişkenine ihtiyacınız var.

Gördüğünüz gibi, “ana programda” (tercümanın etkileşimli istemi dahil), __name__ değişkeni ‘__main__’ değerine sahipken, içe aktarılan bir modülde o modülün adına ayarlanmıştır. Bu nedenle, Listeleme’de gösterildiği gibi bir if ifadesi koyarak modülünüzün test kodunu daha iyi hale getirebilirsiniz.

Gördüğünüz gibi, test kodunu test adlı bir fonksiyona sardım. Kodu doğrudan if ifadesine koyabilirdim; ancak ayrı bir test fonksiyonuna koyarak, modülü başka bir programa aktarmış olsanız bile test edebilirsiniz.

Modüllerinizi Kullanılabilir Hale Getirme

Önceki örneklerde, tercümanın modülleri araması gereken dizinlerin (dizeler olarak) bir listesini içeren sys.path’i değiştirdim. Ancak, bunu genel olarak yapmak istemezsiniz. İdeal durum, sys.path’in başlamak için doğru dizini (modülünüzü içeren dizini) içermesidir.

Bunu yapmanın iki yolu vardır:

1. Çözüm: Modülünüzü Doğru Yere Yerleştirme

Modülünüzü doğru yere (veya daha doğrusu doğru yere, çünkü birkaç olasılık olabilir) yerleştirmek oldukça kolaydır. Bu sadece Python yorumlayıcısının modülleri nerede aradığını bulma ve ardından dosyanızı oraya koyma meselesidir.

■Not : Çalıştığınız makinedeki Python yorumlayıcısı bir yönetici tarafından yüklendiyse ve yönetici izinleriniz yoksa, modülünüzü Python tarafından kullanılan dizinlerin hiçbirine kaydedemeyebilirsiniz. Daha sonra 2 numaralı çözüme atlamanız gerekecektir.

Python hazır modüller
Python modüller PDF
Python modül listesi
Python modülleri
Python en çok kullanılan modüller
Python modül Örnekleri
Python modül Nedir
Python from nedir

■İpucu : Bir satıra sığmayacak kadar büyük bir veri yapınız varsa, normal print deyimi yerine pprint modülünden pprint fonksiyonunu kullanabilirsiniz. pprint, daha akıllı bir çıktı sağlayan hoş bir yazdırma işlevidir.

Bu, Windows’ta bir Python 2.4 kurulumu için nispeten standart bir yoldur. Tam olarak aynı sonucu alamayabilirsiniz. Buradaki nokta, tercümanınızın bulmasını istiyorsanız, bu dizelerin her birinin modülleri koymak için bir yer sağlamasıdır.

Tüm bunlar işe yarayacak olsa da, site paketleri dizini en iyi seçimdir çünkü bu tür şeyler içindir. Sys.path’inize bakın ve site paketleri dizininizi bulun ve içinde Listelenen modülü kaydedin, ancak başka bir ad verin, örneğin başka bir_hello.py.

2. Çözüm: Tercümana Nereye Bakacağını Söylemek

Çözüm, birkaç nedenden dolayı sizin için doğru olmayabilir:

• Python yorumlayıcısının dizinlerini kendi modüllerinizle karıştırmak istemezsiniz.
• Python yorumlayıcısının dizinlerine dosya kaydetme izniniz yok.
• Modüllerinizi başka bir yerde tutmak istiyorsunuz.

Sonuç olarak, modüllerinizi başka bir yere yerleştirirseniz, yorumlayıcıya nereye bakacağını söylemeniz gerekir. Daha önce gördüğünüz gibi, bunu yapmanın bir yolu sys.path dosyasını düzenlemektir, ancak bu yaygın bir yol değildir. Standart yöntem, modül dizininizi (veya dizinlerinizi) PYTHONPATH ortam değişkenine dahil etmektir.

Hangi işletim sistemini kullandığınıza bağlı olarak, PYTHONPATH’in içeriği değişir, ancak temelde tıpkı sys.path gibi bir dizin listesidir.

■İpucu: PYTHONPATH kullanarak sys.path’i değiştirmeniz gerekmez. Yol yapılandırma dosyaları, Python’un bunu sizin yerinize yapması için kullanışlı bir kısayol sağlar. Bir yol yapılandırma dosyası, sys.path’e eklenmesi gereken dizinleri içeren .pth dosya adı uzantısına sahip bir dosyadır; boş satırlar ve # ile başlayan satırlar dikkate alınmaz. Import ile başlayan dosyalar yürütülür.

Yürütülecek bir yol yapılandırma dosyası için bulunabileceği bir dizine yerleştirilmelidir. Windows için sys.prefix adlı dizini (muhtemelen C:\Python22 gibi bir dizini) kullanın ve UNIX’te site-packages dizinini kullanın. (Daha fazla bilgi için Python Kitaplık Referansında site modülüne bakın. Bu modül, Python yorumlayıcısının başlatılması sırasında otomatik olarak içe aktarılır.)

Modülü Adlandırma

Fark etmiş olabileceğiniz gibi, bir modülün kodunu içeren dosyaya, ek bir .py dosya adı uzantısıyla, modülle aynı ad verilmelidir. Windows’ta bunun yerine .pyw dosya adı uzantısını kullanabilirsiniz. Bu dosya adı uzantısının ne anlama geldiği hakkında daha fazla bilgi edinirsiniz.

Modüllerinizi yapılandırmak için onları paketler halinde gruplandırabilirsiniz. Bir paket temel olarak başka bir modül türüdür. Onlarla ilgili ilginç olan şey, başka modüller içerebilmeleridir. Modül bir dosyada saklanırken (dosya adı uzantısı .py ile), paket bir dizindir.

Python’un onu bir paket olarak ele alması için __init__.py adlı bir dosya (modül) içermesi gerekir. Düz bir modül gibi içe aktarırsanız, bu dosyanın içeriği paketin içeriği olacaktır. Örneğin, sabitler adlı bir paketiniz varsa ve sabitler/_ _init_ _.py dosyası PI = 3.14 ifadesini içeriyorsa, aşağıdakileri yapabilirsiniz.

Modülleri bir paketin içine yerleştirmek için, modül dosyalarını paket dizinine koymanız yeterlidir. Örneğin, şekiller adı verilen bir modül ve renkler adı verilen bir modül içeren çizim adlı bir paket istiyorsanız, gösterilen dosyalara ve dizinlere (UNIX yol adları) ihtiyacınız olacaktır.

The post Modüllerin Kullanımı – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).

Şimdi çözümün özyinelemeli kısmına dönelim. Temel durumunuzu kapsadığınızda, özyinelemeli durum doğru bir şekilde (tümevarım yoluyla) daha düşük seviyelerden (daha yüksek sayılara sahip kraliçeler) gelen tüm sonuçların doğru olduğunu varsayabilir. Öyleyse yapmanız gereken şey, kraliçe işlevinin önceki uygulamasında if ifadesine bir else yan tümcesi eklemektir.

Özyinelemeli çağrıdan ne gibi sonuçlar bekliyorsunuz? Tüm alt kraliçelerin konumlarını istiyorsun, değil mi? Tuple olarak döndüklerini varsayalım. Bu durumda, muhtemelen bir demet (bir uzunlukta) döndürmek için temel durumunuzu değiştirmeniz gerekir, ancak buna daha sonra geleceğiz.

Yani, size “yukarıdan” bir dizi konum verilir ve mevcut vezirin her yasal konumu için size “aşağıdan” bir dizi konum sağlanır. İşlerin akışını sağlamak için yapmanız gereken tek şey, öne kendi pozisyonunuzu ekleyerek sonucu aşağıdan vermek.

Kodu anlamakta zorlanıyorsanız, onun ne işe yaradığını kendi sözcüklerinizle formüle etmeyi faydalı bulabilirsiniz. (Ve, (pos,) içindeki virgülün onu bir demet yapmak için gerekli olduğunu ve sadece parantez içine alınmış bir değer olmadığını hatırlıyor musunuz?)

Vezirlerden ayrılmadan önce çıktıyı biraz daha anlaşılır hale getirelim. Net çıktı her zaman iyi bir şeydir çünkü diğer şeylerin yanı sıra hataların tespit edilmesini kolaylaştırır.

• Yeni tarz sınıflar. Python’da sınıfların çalışma şekli değişiyor. Python 2.2’de yeni stil sınıflar tanıtıldı ve birkaç yeni özellik sağladılar (örneğin, super ve property ile çalışırlar, ancak eski stil sınıflar çalışmaz). Yeni stilde bir sınıf oluşturmak için, doğrudan veya dolaylı olarak nesneyi alt sınıfa ayırmanız veya __metaclass__ özelliğini ayarlamanız gerekir.
• Sihirli yöntemler. Python’da birkaç özel yöntem (adları çift alt çizgi ile başlayan ve biten) mevcuttur. Bu yöntemler işlev bakımından biraz farklılık gösterir, ancak çoğu belirli koşullar altında Python tarafından otomatik olarak çağrılır. (Örneğin, nesne oluşturulduktan sonra __init__ çağrılır.)
• İnşaatçılar. Bunlar birçok nesne yönelimli dilde ortaktır ve muhtemelen yazdığınız hemen hemen her sınıf için bir tane uygulayacaksınız. Yapıcılar _ _init_ _ olarak adlandırılır ve bir nesne oluşturulduktan hemen sonra otomatik olarak çağrılır.
• Geçersiz kılma. Bir sınıf, yalnızca yöntemleri uygulayarak üst sınıflarında tanımlanan yöntemleri (veya diğer nitelikleri) geçersiz kılabilir. Yeni yöntemin geçersiz kılınan sürümü çağırması gerekiyorsa, ilişkisiz sürümü doğrudan üst sınıftan çağırabilir (eski stil sınıflar) veya süper işlevi (yeni stil sınıflar) kullanabilir.
• Diziler ve eşlemeler. Kendi dizinizi veya haritanızı oluşturmak, __getitem__ ve __setitem__ gibi sihirli yöntemler de dahil olmak üzere, dizinin tüm yöntemlerini ve eşleme protokollerini uygulamayı gerektirir. Listeyi (veya Kullanıcı Listesini) ve dict’i (veya UserDict’i) alt sınıflara ayırarak birçok işten tasarruf edebilirsiniz.
• Yineleyiciler. Bir yineleyici, basitçe bir sonraki yöntemi olan bir nesnedir. Yineleyiciler, bir dizi değer üzerinde yineleme yapmak için kullanılabilir. Daha fazla değer olmadığında, sonraki yöntem bir StopIteration istisnası oluşturmalıdır.
• Yinelenebilir nesnelerin, bir yineleyici döndüren ve tıpkı diziler gibi for döngülerinde kullanılabilen bir __iter__ yöntemi vardır. Genellikle bir yineleyici de yinelenebilir, yani yineleyicinin kendisini döndüren bir __iter__ yöntemi vardır.
• Jeneratörler. Bir oluşturucu işlevi (veya yöntemi), verim anahtar sözcüğünü içeren bir işlevdir (veya yöntemidir). Jeneratör işlevi çağrıldığında, özel bir yineleyici türü olan bir jeneratör döndürür.
• Sekiz Kraliçe. Sekiz Kraliçe problemi, bilgisayar biliminde iyi bilinir ve üreteçlerle uygulamaya kolayca uygundur. Amaç, sekiz veziri bir satranç tahtası üzerinde konumlandırmaktır, böylece hiçbir vezir diğerlerine saldırabilecek bir konumda değildir.

Artık temel Python dilinin çoğunu biliyorsunuz. Çekirdek dil kendi içinde güçlü olsa da, Python size oynamanız için daha fazla araç sunar. Standart bir kurulum, standart kitaplık adı verilen bir dizi modül içerir.

Bazılarını zaten gördünüz (matematik ve cmath, örneğin gerçek ve karmaşık sayılar için matematiksel işlevler içerir), ancak çok daha fazlası var. Bu bölüm size modüllerin nasıl çalıştığı ve bunları nasıl keşfedeceğiniz ve neler sunacaklarını öğreneceğiniz hakkında biraz bilgi verir. Daha sonra bölüm, seçilmiş birkaç yararlı modüle odaklanan standart kitaplığa genel bir bakış sunar.

Python modüller PDF
Python hazır modüller
Python en çok kullanılan modüller
Python modül yükleme
En iyi Python modülleri
Python from import nedir
Python from kullanımı
Python modül Örnekleri

Modüller

Kendi programlarınızı (veya betiklerinizi) yapmayı ve bunları çalıştırmayı zaten biliyorsunuz. Ayrıca import kullanarak harici modüllerden programlarınıza nasıl fonksiyon getirebileceğinizi gördünüz.

Nereye kaydettiğiniz de önemlidir; bir sonraki bölümde bununla ilgili daha fazla bilgi edineceksiniz, ancak şimdilik onu C:\python (Windows) veya ~/python (UNIX) dizinine kaydettiğinizi varsayalım. Ardından, aşağıdakileri yürüterek (Windows dizinini kullanarak) tercümanınıza modülü nerede arayacağını söyleyebilirsiniz.

■Not: Önceki dizinin yolunda eğik çizgiler kullandım, Windows’ta ise ters eğik çizgiler normaldir. Her ikisi de yasaldır, ancak ters eğik çizgiler belirli özel karakterleri (yeni satırlar gibi) yazmak için kullanıldığından, eğik çizgiler daha güvenlidir. Ters eğik çizgi kullanıyorsanız, ham bir dize (r’c:\python’) kullanabilir veya ters eğik çizgiden kaçabilirsiniz (‘c:\\python’).

Burada yaptığım şey, tercümana normalde bakacağı yerlere ek olarak c:\python dizinindeki modülleri araması gerektiğini söylemekti. Bunu yaptıktan sonra, modülünüzü de içe aktarabilirsiniz.

■Not : Bir modülü içe aktardığınızda, yeni bir dosyanın göründüğünü fark edebilirsiniz; bu durumda c:\python\hello.pyc. .pyc uzantılı dosya, Python’un daha verimli bir şekilde işleyebileceği bir formata çevrilmiş, işlenmiş (“derlenmiş”) bir Python dosyasıdır. Aynı modülü daha sonra içe aktarırsanız Python, .py dosyası değişmediği sürece .py dosyası yerine .pyc dosyasını içe aktarır; bu durumda yeni bir .pyc dosyası da oluşturulur. .pyc dosyasının silinmesi zarar vermez (eşdeğer bir .py dosyası olduğu sürece)—gerektiğinde yeni bir dosya da oluşturulur.

The post Modüller – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).

Size genel bir tanım vereyim: Bir jeneratör, verim anahtar sözcüğünü içeren bir işlevdir. Çağrıldığında, işlev gövdesindeki kod yürütülmez. Bunun yerine, bir yineleyici döndürülür. Bir değer her istendiğinde, üreteçteki kod bir verim veya dönüşle karşılaşılıncaya kadar yürütülür.

Verim, bir değerin verilmesi gerektiği anlamına gelir. Bir dönüş, üretecin yürütmeyi durdurması gerektiği anlamına gelir (daha fazla bir şey vermeden; dönüş yalnızca bir üreteç içinde kullanıldığında bağımsız değişkenler olmadan çağrılabilir).

Başka bir deyişle, üreteçler iki ayrı bileşenden oluşur: üreteç-fonksiyonu ve üreteç-yineleyici. Oluşturucu işlevi, bir verim içeren def ifadesiyle tanımlanan şeydir; jeneratör-yineleyici, bu işlevin döndürdüğü şeydir. Daha az kesin terimlerle, bu iki varlık genellikle bir olarak ele alınır ve toplu olarak bir jeneratör olarak adlandırılır.

Jeneratörlerden Kaçınma

Python’un daha eski bir sürümünü kullanmanız gerekiyorsa, oluşturucular mevcut değildir. Aşağıda, bunları normal işlevlerle simüle etmek için basit bir tarif var.

Üreteç koduyla başlayarak, işlev gövdesinin başına aşağıdaki satırı ekleyerek başlayın. Bu, tüm jeneratörlerde çalışmasa da çoğu jeneratörde çalışır. (Örneğin, değerlerini bir listeye dolduramayan sonsuz üreteçlerde başarısız olur.)

Artık tüm bu sihri öğrendiğinize göre, onu çalıştırmanın zamanı geldi. Bu bölümde, klasik bir programlama problemini çözmek için üreteçleri nasıl kullanacağınızı göreceksiniz.

Jeneratörler, aşamalı olarak bir sonuç oluşturan karmaşık yinelemeli algoritmalar için idealdir. Üreteçler olmadan, bu algoritmalar genellikle yarı oluşturulmuş bir çözümü ekstra bir parametre olarak iletmenizi gerektirir, böylece özyinelemeli çağrılar bunun üzerine inşa edilebilir. Üreteçlerle, özyinelemeli çağrıların tek yapması gereken kendi payına düşeni vermektir. Flatten’in önceki özyinelemeli versiyonunda yaptığım şey buydu ve grafikleri ve ağaç yapılarını çaprazlamak için tamamen aynı stratejiyi kullanabilirsiniz.

Geri İzleme

Ancak bazı uygulamalarda cevabı hemen alamazsınız; birkaç alternatif denemelisiniz. Ve sadece bir seviyede değil, özyinelemenizin her seviyesinde birkaç alternatif denemeniz gerekir. Gerçek hayattan bir paralellik çizmek için, gitmeniz gereken önemli bir toplantınız olduğunu hayal edin.

Nerede olduğundan emin değilsiniz ama önünüzde iki kapı var ve toplantı odası bunlardan birinin arkasında olmalı. Solu seçersiniz ve geçersiniz. Orada iki kapıyla daha karşılaşıyorsunuz. Solu seçiyorsun ama yanlış olduğu ortaya çıkıyor. Böylece geri adım atarsınız ve doğru kapıyı seçersiniz, ki bu da yanlış olur (kelime oyununu bağışlayın). Böylece, başladığınız noktaya tekrar geri dönersiniz, oradaki doğru kapıyı denemeye hazırsınız.

Sorun

Bu çok sevilen bir bilgisayar bilimi bulmacasıdır: Bir satranç tahtanız ve üzerine yerleştirebileceğiniz sekiz vezir taşınız var. Tek şart, kraliçelerin hiçbirinin diğerlerini tehdit etmemesi; yani onları iki vezir birbirini tutamayacak şekilde yerleştirmelisiniz. Bunu nasıl yapıyorsun? Kraliçeler nereye yerleştirilmelidir?

Bu tipik bir geri izleme problemidir: ilk vezir için (ilk sıradaki) bir konum denersiniz, ikinciye geçersiniz ve bu böyle devam eder. Bir vezir yerleştiremeyeceğinizi fark ederseniz, bir öncekine geri döner ve başka bir konum denersiniz. Sonunda ya tüm olasılıkları tüketirsiniz ya da bir çözüm bulursunuz.

Belirtilen problemde size sadece sekiz vezir olacağı bilgisi veriliyor, ancak herhangi bir sayıda vezir olabileceğini varsayalım. (Bu, gerçek dünyadaki geri izleme problemlerine daha çok benzer.) Bunu nasıl çözersiniz? Kendiniz çözmeye çalışmak istiyorsanız, şimdi okumayı bırakmalısınız çünkü size çözümü vermek üzereyiz.

Python harf Bulma
Python modül listesi
python büyük-küçük harf bulma
Python büyük harf kontrolü
id() fonksiyonu python
Python modülleri
Python modüller PDF
Python büyük küçük harf duyarlılığı

■Not: Aslında bu sorun için çok daha etkili çözümler mevcuttur. Daha fazla ayrıntı istiyorsanız, bir Web araması zengin bir bilgi ortaya çıkarmalıdır. Çeşitli çözümlerin kısa bir geçmişi bulunabilir.

Muhtemel bir çözümü (veya onun bir kısmını) temsil etmek için basitçe bir demet (veya bu konuda bir liste) kullanabilirsiniz. Demetin her öğesi, karşılık gelen satırın kraliçesinin konumunu (yani sütununu) gösterir. Durum[0] == 3 ise, birinci sıradaki kraliçenin dördüncü sütunda olduğunu bilirsiniz (sıfırdan sayıyoruz, unuttunuz mu?).

Bir özyineleme düzeyinde (belirli bir satır) çalışırken, yalnızca yukarıdaki kraliçelerin hangi konumlara sahip olduğunu bilirsiniz, dolayısıyla uzunluğu sekizden az (veya kraliçe sayısı ne olursa olsun) bir durum grubunuz olabilir.

■Not: Durumu temsil etmek için demet yerine bir liste kullanabilirdim. Bu durumda çoğunlukla bir zevk meselesi. Genel olarak, dizi küçük ve durağansa, demetler iyi bir seçimdir.

Çakışmaları Bulma

Basit bir soyutlama yaparak başlayalım. Çatışmaların olmadığı (hiçbir kraliçenin diğerini yakalayamadığı) bir konfigürasyon bulmak için önce çatışmanın ne olduğunu tanımlamanız gerekir. Ve hazır başlamışken neden onu bir işlev olarak tanımlamayasınız?

Çatışma işlevine kraliçelerin o ana kadarki konumları verilir (bir durum demeti biçiminde) ve bir sonraki kraliçe için bir konumun herhangi bir yeni çatışma oluşturup oluşturmayacağını belirler.

nextX parametresi, bir sonraki kraliçenin önerilen yatay konumudur (x koordinatı veya sütunu) ve nextY, bir sonraki kraliçenin dikey konumudur (y koordinatı veya satır). Bu işlev, önceki kraliçelerin her biri için basit bir kontrol yapar. Bir sonraki vezir aynı x koordinatına sahipse veya (nextX, nextY) ile aynı köşegen üzerindeyse, bir çakışma oluşmuştur ve True döndürülür. Böyle bir çakışma olmazsa, False döndürülür. Zor kısım aşağıdaki ifadedir.

Bir sonraki vezir ile bir önceki vezir arasındaki yatay mesafenin sıfır (aynı sütun) veya dikey mesafeye eşit (köşegen üzerinde) olması basitçe doğrudur ve aksi halde yanlıştır.

Temel Durum

Pobleminin uygulanması biraz zor olabilir, ancak jeneratörlerle o kadar da kötü değil. Yinelemeye alışkın değilseniz, yine de bu çözümü kendi başınıza bulmanızı beklemezdim. Ayrıca bu çözümün özellikle verimli olmadığına dikkat edin, bu nedenle çok sayıda kraliçe ile biraz yavaş olabilir.

Temel durumla başlayalım: son kraliçe. Ne yapmasını isterdin? Diyelim ki olası tüm çözümleri bulmak istiyorsunuz; bu durumda, diğerlerinin konumları göz önüne alındığında, işgal edebileceği tüm konumları (muhtemelen hiçbirini) üretmesini (oluşturmasını) beklersiniz. Bunu doğrudan çizebilirsin.

İnsan dilinde bu şu anlama gelir: Biri hariç tüm kraliçeler yerleştirilmişse, sonuncusu için tüm olası konumları gözden geçirin ve herhangi bir çatışmaya yol açmayanları geri getirin. num parametresi, toplam kraliçe sayısıdır ve durum parametresi, önceki kraliçeler için konum demetidir.

Örneğin, dört kraliçeniz olduğunu ve gösterildiği gibi ilk üçüne sırasıyla 1, 3 ve 0 konumlarının verildiğini varsayalım. (Bu noktada beyaz kraliçeye dikkat etmeyin.)

Mucizevi şekilde çalışır. Liste kullanmak, üreteci tüm değerlerini vermeye zorlar. Bu durumda, yalnızca bir pozisyon uygundur. Beyaz vezir bu konuma getirildi. (Renklerin özel bir önemi olmadığını ve programın bir parçası olmadığını unutmayın.)

The post Çakışmaları Bulma – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).