Döngüler ve Diğer Bazı İfadeler

Şimdiye kadar, biraz sabırsızlanmaya başladığınıza eminim. Pekala, tüm bu veri türleri harika, ama onlarla pek bir şey yapamazsınız, değil mi?

Tempoyu biraz artıralım. Halihazırda birkaç ifade türüyle karşılaştınız (yazılı ifadeler, içe aktarma ifadeleri, atamalar). Koşullu ifadeler ve döngüler dünyasına dalmadan önce, bunları kullanmanın başka yollarına bir göz atalım. Ardından, liste kavramalarının ifade olmalarına rağmen neredeyse koşullu ifadeler ve döngüler gibi nasıl çalıştığını göreceksiniz ve son olarak pass, del ve exec’e bir göz atacaksınız.

Python hakkında daha fazla şey öğrendikçe, Python’un bildiğinizi sandığınız bazı yönlerinin sizi hoş bir şekilde şaşırtmayı bekleyen gizli özelliklere sahip olduğunu fark edebilirsiniz. Yazdırma ve içe aktarmadaki bu tür güzel birkaç özelliğe bir göz atalım.

Virgülle Yazdırma

Bir dize olan veya otomatik olarak bir dizeye dönüştürülen bir ifadeyi yazdırmak için print’in nasıl kullanılabileceğini gördünüz. Ancak, virgülle ayırdığınız sürece aslında birden fazla ifade yazdırabilirsiniz.

İkincisi, yalnızca verilen modülden her şeyi almak istediğinizden emin olduğunuzda kullanılmalıdır. Peki ya her biri open adlı bir işlev içeren iki modülünüz varsa, örneğin o zaman ne yaparsınız? İlk formu kullanarak modülleri içe aktarabilir ve ardından işlevleri aşağıdaki gibi kullanabilirsiniz.

Hem değişkenler hem de veri yapılarının bölümleri (bir listedeki konumlar ve dilimler veya bir sözlükteki yuvalar gibi) için epeyce atama örneği gördünüz, ancak dahası da var. Aynı anda birkaç farklı görevi gerçekleştirebilirsiniz.

Bu, özellikle bir işlev veya yöntem bir demet (veya başka bir dizi veya yinelenebilir nesne) döndürdüğünde kullanışlıdır; Diyelim ki bir sözlükten rastgele bir anahtar/değer çifti almak (ve kaldırmak) istiyorsunuz. Daha sonra, tam da bunu yapan popitem yöntemini kullanarak çifti bir demet olarak döndürebilirsiniz. Ardından, döndürülen demeti doğrudan iki değişkene açabilirsiniz.

Bu, işlevlerin bir demet olarak paketlenmiş ve tek bir atama yoluyla kolayca erişilebilen birden fazla değer döndürmesine olanak tanır. Paketten çıkardığınız dizi, tam olarak = işaretinin solunda listelediğiniz hedefler kadar öğeye sahip olmalıdır; aksi takdirde Python, atama gerçekleştirildiğinde bir istisna oluşturur.

Python koşullu ifadeler
Python koşullu durumlar Örnekleri
Python if elif else örnekleri
Python if else Soruları
Python For Örnekleri
Python komutları ve anlamları
Python For Döngüsü
Python Dersleri PDF

Zincirleme Görevler

Birkaç değişkeni aynı değere bağlamak istediğinizde zincirleme atamalar kısayol olarak kullanılır. Bu biraz önceki bölümdeki eş zamanlı atamalara benziyor, ancak burada yalnızca bir değerle uğraşıyorsunuz.

Artırılmış Ödevler

x = x + 1 yazmak yerine, ifade operatörünü (bu durumda +) atama operatörünün (=) önüne koyabilir ve x += 1 yazabilirsiniz. Buna artırılmış atama denir ve tüm standartlarla çalışır.

■İpucu : Genel olarak, özellikle bir döngüde parça parça büyük bir dize oluşturuyorsanız, dizelerle += kullanmamalısınız (döngüler hakkında daha fazla bilgi için bu bölümün ilerisindeki “Döngüler” kısmına bakın). Her ekleme ve atamanın yeni bir dizi oluşturması gerekir ve bu zaman alır ve programınızı yavaşlatır. Çok daha iyi bir yaklaşım, küçük dizeleri bir listeye eklemek ve listeniz bittiğinde büyük dizeyi oluşturmak için string yöntemini birleştirmeyi kullanmaktır.

Bu gerçekten bir tür ifade değil, sonraki iki bölümü ele alırken ihtiyacınız olacak bir şey. Bir blok, bir koşul doğruysa (koşullu ifadeler) veya birkaç kez yürütülürse (döngüler) vb. yürütülebilen bir ifadeler grubudur. Kodunuzun bir bölümünü girintileyerek bir blok oluşturulur; yani önüne boşluk koymak.

■Not: Bloklarınızı girintilemek için sekme karakterlerini de kullanabilirsiniz. Python, bir sekmeyi, her sekiz boşlukta bir sekme durağı olacak şekilde bir sonraki sekme durağına geçiş olarak yorumlar, ancak standart ve tercih edilen stil, yalnızca boşluk kullanmak, sekme kullanmamak ve özellikle her girinti düzeyi için dört boşluk kullanmaktır.

Pek çok dilde özel bir kelime veya karakter (örneğin, başla veya {) bir tümceyi başlatmak için kullanılır ve başka bir sözcük veya karakter (örneğin, bitiş veya }) onu bitirmek için kullanılır. Python’da, bir bloğun başlamak üzere olduğunu belirtmek için iki nokta üst üste (:) kullanılır ve ardından o bloktaki her satır (aynı miktarda) girintilenir.

Bir çevreleyen blokla aynı miktarda girintiye geri döndüğünüzde, mevcut bloğun sona erdiğini bilirsiniz.
Şimdi eminim ki bu blokları nasıl kullanacağınızı merak ediyorsunuzdur. Yani, daha fazla uzatmadan, bir göz atalım.

Koşullar ve Koşullu İfadeler

Şimdiye kadar yalnızca her bir ifadenin birbiri ardına yürütüldüğü programlar yazdınız. Bunun ötesine geçmenin ve programınızın bir ifade bloğu yürütüp yürütmeyeceğini seçmesine izin vermenin zamanı geldi.

Şimdi, art arda karşılaştığınız doğruluk değerlerine (doğruluk değerleri üzerine pek çok akıllı şey yapan George Boole’den sonra Boolean değerleri olarak da adlandırılır) nihayet ihtiyacınız olacak.

■Not: Yakından takip ettiyseniz, if ifadesini açıklayan kenar çubuğunu fark etmişsinizdir. Şimdiye kadar resmi olarak tanıtmadım ve göreceğiniz gibi, size şimdiye kadar anlattıklarından biraz daha fazlası var.

Başka bir deyişle, False ve None standart değerleri, tüm türlerin sayısal sıfırı (float, long vb. dahil), boş diziler (boş dizeler, demetler ve listeler gibi) ve boş sözlüklerin tümü yanlıştır. True özel değeri de dahil olmak üzere diğer her şey true olarak yorumlanır. Laura Creighton, bunu doğru ve yanlıştan ziyade bir şey ile hiçbir şey arasında ayrım yapmak olarak tanımlıyor.

Anladım? Bu, Python’daki her değerin bir doğruluk değeri olarak yorumlanabileceği anlamına gelir, bu ilk başta biraz kafa karıştırıcı olabilir, ancak aynı zamanda son derece yararlı olabilir. Ve aralarından seçim yapabileceğiniz tüm bu doğruluk değerlerine sahip olsanız bile, “standart” doğruluk değerleri Doğru ve Yanlış’tır. Python’un eski sürümlerinde, standart doğruluk değerleri 0 (yanlış için) ve 1 (doğru için) idi. Aslında, Doğru ve Yanlış, 0 ve 1’in farklı görünen ama aynı şekilde davranan yüceltilmiş versiyonlarıdır.

The post Koşullu İfadeler – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).

Şimdiye kadar (neredeyse) sadece ifadelerle, tarifin içerikleriyle çalışıyorduk. Peki ya ifadeler ve talimatlar nedir?

Aslında ben aldattım. Halihazırda iki tür deyim tanıttım: print deyimi ve atamalar. Öyleyse, bir ifade ile bir ifade arasındaki fark nedir? İfade bir şeydir, ifade ise bir şey yapar (veya daha doğrusu bilgisayara bir şey yapmasını söyler). Örneğin 2*2 4 eder, yaz 2*2 ise 4 eder. Fark nedir diye sorabilirsiniz. Sonuçta, çok benzer davranıyorlar. Aşağıdakileri göz önünde bulundur.

Bunu etkileşimli yorumlayıcıda yürüttüğünüz sürece sonuçlar benzerdir, ancak bunun tek nedeni yorumlayıcının her zaman tüm ifadelerin değerlerini yazdırmasıdır ile aynı temsili kullanarak. Bu genel olarak Python için doğru değildir.

Bu bölümün ilerleyen kısımlarında, bu etkileşimli komut istemi olmadan çalışan programların nasıl yapıldığını göreceksiniz ve programınıza 2*2 gibi bir ifade koymak ilginç bir şey yapmayacaktır.4 Buraya print 2*2 koymak, açık Öte yandan, aslında 4 yazdıracaktır.

İfadeler ve ifadeler arasındaki fark, ödevlerle uğraşırken daha belirgin olabilir. İfade olmadıkları için etkileşimli yorumlayıcı tarafından yazdırılabilecek değerleri yoktur.

Gördüğünüz gibi, hemen yeni bir bilgi istemi alırsınız. Ancak bir şeyler değişti; x artık 3 değerine bağlıdır. Bu, genel olarak ifadelerin belirleyici bir niteliğidir: Bir şeyleri değiştirirler. Örneğin, atamalar değişkenleri değiştirir ve baskı ifadeleri ekranınızın görünümünü değiştirir.

Atamalar, herhangi bir programlama dilinde belki de en önemli ifade türüdür; şu anda önemini kavramak zor olabilir. Değişkenler geçici bir “depolama” gibi görünebilir (bir yemek tarifinin tencere ve tavaları gibi), ancak değişkenlerin gerçek gücü, onları manipüle etmek için hangi değerlere sahip olduklarını bilmenize gerek olmamasıdır.

Örneğin, x ve y’nin ne olduğu hakkında hiçbir bilginiz olmasa da x * y’nin x ve y’nin çarpımı olduğunu biliyorsunuz. Bu nedenle, program çalıştırıldığında en sonunda tutacakları (veya başvuracakları) değerleri bilmeden değişkenleri çeşitli şekillerde kullanan programlar yazabilirsiniz.

Kullanıcıdan Giriş Alma

Değerlerini bilmeden değişkenli programlar yazabileceğinizi gördünüz. Elbette tercümanın eninde sonunda değerleri bilmesi gerekir. Öyleyse biz nasıl olabiliriz? Tercüman sadece bizim söylediğimizi bilir, değil mi?

Şart değil. Bir program yazmış olabilirsiniz ve başka biri onu kullanabilir. Programa hangi değerleri sağlayacaklarını tahmin edemezsiniz. Kullanışlı işlev girişine bir göz atalım. (Bir dakika içinde işlevler hakkında söyleyecek daha çok şeyim olacak.)

Burada olan şey, etkileşimli yorumlayıcıda ilk satırın (input(…)) yürütülmesidir. Yeni bir bilgi istemi olarak “Hayatın anlamı:” dizesini yazdırır. 42 yazıp Enter’a basıyorum. Girişin sonuçtaki değeri, son satırda otomatik olarak yazdırılan sayıdır. Çok kullanışlı değil.

Burada, Python istemlerindeki (>>>) ifadeler bitmiş bir programın parçası olabilir ve girilen değerler (34 ve 42) bazı kullanıcılar tarafından sağlanabilir. Programınız daha sonra ikisinin ürünü olan 1428 değerini yazdırır. Ve programı yazarken bu değerleri bilmek zorunda değildiniz, değil mi?

■Not: Diğer kullanıcıların çalıştırabilmesi için programlarınızı ayrı bir dosyaya kaydettiğinizde bu çok daha kullanışlıdır. Bunu yapmayı daha sonra, “Programlarınızı Kaydetme ve Yürütme” bölümünde öğreneceksiniz.

Python koşullu ifadeler
Python if elif else örnekleri
Python For Döngüsü
Python Koşul ifadeleri Örnekleri
Python Döngüler
Python Düzenli ifadeler
Python re modülü
Python if örnekleri

Fonksiyonlar

Sayılar ve ifadelerle ilgili bölümde kuvvetleri hesaplamak için üs alma işlecini (**) kullandım. Gerçek şu ki, bunun yerine pow adı verilen bir işlev kullanabilirsiniz.

Bir işlev, belirli bir eylemi gerçekleştirmek için kullanabileceğiniz küçük bir program gibidir. Python’un harika şeyler yapabilen birçok işlevi vardır. Aslında, kendi fonksiyonlarınızı da oluşturabilirsiniz (bunun hakkında daha sonra konuşacağız); bu nedenle genellikle pow gibi standart işlevlere yerleşik işlevler olarak atıfta bulunuruz.

Önceki örnekte yaptığım gibi bir işlevi kullanmaya, işlevi çağırmak denir. Ona parametreler verirsiniz (bu durumda 2 ve 3) ve o size bir değer döndürür. Bir değer döndürdüğü için, işlev çağrısı, daha önce tartışılan aritmetik ifadeler gibi, yalnızca başka bir ifade türüdür. Aslında, daha karmaşık ifadeler oluşturmak için işlev çağrılarını ve işleçleri birleştirebilirsiniz.

■Not : Ondalık basamakların tam sayısı, kullandığınız Python sürümüne bağlı olarak değişebilir.

Bunun gibi sayısal ifadelerde kullanılabilecek birkaç yerleşik işlev vardır. Örneğin, abs bir sayının mutlak değerini verir ve kayan sayıları en yakın tamsayıya yuvarlar.

Son iki ifade arasındaki farka dikkat edin. Tamsayı bölme her zaman aşağı yuvarlarken, yuvarlama en yakın tamsayıya yuvarlar. Peki ya belirli bir sayıyı aşağı yuvarlamak isterseniz? Örneğin, bir kişinin 32,9 yaşında olduğunu biliyor olabilirsiniz ama henüz 33 yaşında olmadığı için bunu 32’ye yuvarlamak isteyebilirsiniz. Python’un bunun için bir işlevi vardır (kat adı verilir) – doğrudan mevcut değildir. Pek çok faydalı fonksiyonda olduğu gibi, bir modülde bulunur.

Modüller

Modülleri, yeteneklerini genişletmek için Python’a aktarılabilen uzantılar olarak düşünebilirsiniz. Modülleri (doğal olarak) import adlı özel bir komutla içe aktarırsınız. Bir önceki bölümde (floor) ihtiyacımız olan fonksiyon math adı verilen bir modül içindedir.

Bunun nasıl çalıştığına dikkat edin: import ile bir modülü import ediyoruz ve ardından module.function yazarak o modüldeki fonksiyonları kullanıyoruz. Yaşın bir tamsayı (32) olmasını ve bir kayan nokta (32.0) olmamasını istiyorsanız, int işlevini kullanabilirsiniz.

■Not : Diğer türlere (örneğin, uzun ve kayan) dönüştürmek için benzer işlevler vardır. Aslında bunlar tamamen normal işlevler değildir; bunlar yazım nesneleridir. Daha sonra tipler hakkında söyleyecek daha çok şeyim olacak. Tabanın zıttı, verilen sayıdan büyük veya ona eşit en küçük tamsayı değerini bulan tavandır.

Belirli bir adla (farklı modüllerden) birden fazla işlevi içe aktarmayacağınızdan eminseniz, işlevi her çağırdığınızda modül adını yazmak istemeyebilirsiniz. Daha sonra import komutunun bir varyantını kullanabilirsiniz.

İpucu : Aslında, işlevlere (ve Python’daki diğer birçok şeye) atıfta bulunmak için değişkenleri kullanabilirsiniz. Örneğin, foo = math.sqrt atamasını gerçekleştirerek, karekök hesaplamak için foo’yu kullanmaya başlayabilirsiniz; örneğin, foo(4) 2 verir.

The post Python İfadeleri – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).