Şimdi dilin temel kısmına yolculuğumuza başlayacağız. Önce Python nesnelerinin ne olduğunu tanıtacağız, ardından en sık kullanılan yerleşik türleri tartışacağız.

Daha sonra standart tip işleçlere ve yerleşik işlevlere bir giriş gelir, ardından nasıl çalıştıklarını daha iyi anlamak için standart türleri kategorize etmenin farklı yollarının ayrıntılı bir tartışması gelir ve son olarak bazı türleri açıklayarak bitireceğiz. Python’da yoktur (çoğunlukla başka bir üst düzey dil deneyimi olanlarınız için bir avantaj olarak).

Python, veri depolama için nesne modeli soyutlamasını kullanır. Herhangi bir tür değer içeren herhangi bir yapı bir nesnedir. Python, “nesne yönelimli bir programlama dili” olarak sınıflandırılsa da, mükemmel çalışan Python uygulamaları oluşturmak için OOP gerekli değildir.

Sınıfları ve örnekleri kullanmadan kesinlikle kullanışlı bir Python betiği yazabilirsiniz. Bununla birlikte, Python’un nesne sözdizimi ve mimarisi kesinlikle bu tür davranışları teşvik eder veya “kışkırtır”. Şimdi bir Python “nesnesinin” ne olduğuna daha yakından bakalım.

Üçü de nesne oluşturma sırasında atanır ve bir istisna dışında salt okunurdur, değer. Bir nesne güncellemeleri destekliyorsa değeri değiştirilebilir; aksi halde salt okunurdur. Bir nesnenin değerinin değiştirilip değiştirilemeyeceği, daha sonra inceleyeceğimiz bir nesnenin değişebilirliği olarak bilinir. Bu özellikler, nesne olduğu sürece ortalıkta kalır ve bir nesne yeniden konumlandırıldığında geri alınır.

Python, bir dizi temel (yerleşik) veri türünü ve ayrıca uygulamanız gerektiriyorsa devreye girebilecek bazı yardımcı türleri destekler. Çoğu uygulama genellikle standart türleri kullanır ve tüm özel veri depolaması için sınıflar oluşturur ve örnekler.

Nesne Nitelikleri

Belirli Python nesnelerinin öznitelikleri, veri değerleri veya kendileriyle ilişkilendirilmiş yöntemler gibi yürütülebilir kodları vardır. Özniteliklere, ilişkili nesnenin adını içeren noktalı öznitelik gösteriminde erişilir ve yakınlardaki Çekirdek Notta tanıtılmıştır.

En bilinen öznitelikler işlevler ve yöntemlerdir, ancak bazı Python türlerinin kendileriyle ilişkili veri öznitelikleri vardır. Veri niteliklerine sahip nesneler şunları içerir (ancak bunlarla sınırlı değildir): sınıflar, sınıf örnekleri, modüller, karmaşık sayılar ve dosyalar.

Java’da, ilkel veri türleri desteklense de, bunlar genellikle bir veri türü gerektiğinde yaratılan örnekler için “sarmalayıcılar” sınıfına gelir. Python’da standart türler sınıf değildir, bu nedenle tamsayılar ve diziler oluşturmak örneklemeyi içermez.

Bu aynı zamanda standart bir türün alt sınıfını da yapamayacağınız anlamına gelir, ancak bir türü bir Python sınıfının etrafına sarmak ve bir sınıfı istediğiniz gibi değiştirmekte yanlış bir şey yoktur. Python ayrıca türleri taklit eden ve alt sınıflara ayrılabilen bazı sınıflar sağlar.

Diğer Yerleşik Tipler

● Tür
● Yok
● Dosya
● işlev
● Modül
● Sınıf
● Sınıf Örneği
● Yöntem

Bunlar, bir Python programcısı olarak gelişirken etkileşime gireceğiniz diğer türlerden bazılarıdır. Burada tartışacağımız Type ve None türleri dışında bunları da ele alacağız.

Türler ve Yerleşik İşlev

Bu bölümde Python’un tüm türlerini size açıklamaya çalıştığımızdan, türleri nesne olarak kabul etmek belki alışılmadık görünebilir. Ancak, bir nesnenin içsel davranış ve özelliklerinin (desteklenen işleçler ve yerleşik yöntemler gibi) bir yerde tanımlanması gerektiğini aklınızda tutarsanız, bir nesnenin türü bu bilgi için mantıklı bir yerdir.

Bir türü tanımlamak için gereken bilgi miktarı tek bir diziye sığamaz; bu nedenle türler basitçe dizgi olamazlar ve bu bilgiler verilerle birlikte depolanmamalıdır, bu nedenle türlere nesne olarak geri döndük.

Python nesne tabanlı PROGRAMLAMA PDF
Python nesne tabanlı Programlama örnekleri
Python nesne Tabanlı programlama Soruları
Python nesne tabanlı Programlama
Python class örnekleri
Python class çağırma
Python obje oluşturma
Python class Kullanımı

Yukarıdaki örneklerde, bir tamsayı ve bir dize alıyoruz ve type() yerleşik işlevini kullanarak türlerini elde ediyoruz; türlerin kendilerinin de tür olduğunu doğrulamak için, bir type() çağrısının çıktısına type() adını veririz.

type() işlevinden çıkan ilginç çıktıya dikkat edin. Tipik bir Python veri türü, yani bir sayı veya dize gibi görünmüyor, ancak büyüktür ve küçüktür işaretleriyle çevrili bir şeydir. Bu sözdizimi genellikle baktığınız şeyin bir nesne olduğuna dair bir ipucudur.

Nesneler, yazdırılabilir bir dize gösterimi uygulayabilir; ancak bu her zaman böyle değildir. Bir nesneyi “görüntülemenin” kolay bir yolunun olmadığı bu senaryolarda Python, nesnenin bir dize temsilini “güzel yazdırır”. Biçim genellikle şu biçimdedir: <object_something_or_another>. Bu şekilde görüntülenen herhangi bir nesne, genellikle nesne tipini, bir nesne kimliğini veya konumunu veya diğer ilgili bilgileri verir.

Python, Null nesnesi olarak bilinen özel bir türe sahiptir. Tek bir değeri vardır, Yok. Yok’un türü de Yok’tur. Herhangi bir işleci veya yerleşik işlevi yoktur. C’ye aşina iseniz, Yok türüne en yakın benzetme geçersizdir, Yok değeri ise NULL’un C değerine benzer. (Diğer benzer nesneler ve değerler arasında Perl’in undef’i ve Java’nın Void türü ve null değeri bulunur.) Hiçbirinin özniteliği yoktur ve her zaman bir Boolean false değerine sahip olarak değerlendirilir.

Dahili Tipler

● Kod
● Çerçeve
● Geri izleme
● Dilim
● Üç nokta
● X aralığı

Burada bu iç türleri kısaca tanıtacağız. Genel uygulama programcısı tipik olarak bu nesnelerle doğrudan etkileşime girmez, ancak eksiksiz olması için onları buraya dahil ediyoruz. 

İstisnaları merak ediyorsanız, artık türler değil sınıflar olarak uygulanmaktadırlar. Python’un eski sürümlerinde, istisnalar dizeler olarak uygulanıyordu.

Kod Nesneleri

Kod nesneleri, genellikle derleme() yerleşik işlevinin çağrılmasından elde edilen dönüş değerleri olarak bayt olarak derlenen yürütülebilir Python kaynağı parçalarıdır. Bu tür nesneler, herhangi biri tarafından yürütülmek için uygundur.
exec veya eval() yerleşik işlevi tarafından

Kod nesnelerinin kendileri, yürütme ortamlarıyla ilgili herhangi bir bilgi içermez, ancak tümü bir yürütme bağlamı içeren, kullanıcı tanımlı her işlevin merkezinde yer alır.

(Bir kod nesnesi olarak gerçek bayt derlenmiş kod, bir işleve ait bir özniteliktir). Kod nesnesinin yanı sıra, bir işlevin öznitelikleri, adı, belge dizisi, varsayılan bağımsız değişkenleri ve genel ad alanı dahil olmak üzere işlevin gerektirdiği yönetimsel desteği de içerir.

The post Python Nesneleri – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).

Yineleme yapmak, bir şeyi birkaç kez tekrarlamak anlamına gelir – döngülerle yaptığınız şeyi. Şimdiye kadar for döngülerinde yalnızca dizileri ve sözlükleri yineledim, ancak gerçek şu ki diğer nesneler üzerinde de yineleme yapabilirsiniz: __iter__ yöntemini uygulayan nesneler vardır.

__iter__ yöntemi, herhangi bir argüman olmadan çağrılabilen next adlı bir yönteme sahip herhangi bir nesne olan bir yineleyici döndürür. Sonraki yöntemi çağırdığınızda, yineleyici “sonraki değeri” döndürmelidir. Yöntem çağrılırsa ve yineleyicinin döndürecek başka değeri yoksa, bir StopIteration istisnası oluşturmalıdır.

Ne anlamı var diyorsun? Neden sadece bir liste kullanmıyorsunuz? Çünkü çoğu zaman aşırı olabilir. Değerleri tek tek hesaplayabilen bir işleviniz varsa, bunlara tek tek ihtiyacınız olabilir, bir listede depolanan tümüne birden değil. Değer sayısı fazlaysa, liste çok fazla bellek kaplayabilir. Ancak başka nedenler de var: yineleyicileri kullanmak daha genel, daha basit ve daha şık. Bir listeyle yapamayacağınız bir örneğe bakalım, çünkü listenin sonsuz uzunlukta olması gerekir.

Yineleyicinin, aslında yineleyicinin kendisini döndürecek olan __iter__ yöntemini uyguladığına dikkat edin. Çoğu durumda, _ _iter_ _ yöntemini for döngüsünde kullanacağınız başka bir nesneye koyarsınız. Bu, yineleyicinizi döndürür. Yineleyicilerin ek olarak kendi __iter__ yöntemini uygulamaları önerilir (benim burada yaptığım gibi self’i döndürür), böylece kendileri doğrudan for döngülerinde kullanılabilirler.

Yineleyicilerden Diziler Oluşturma

Yineleyiciler üzerinde yinelemeye ek olarak (normalde yaptığınız budur), bunları dizilere dönüştürebilirsiniz. Dizi kullanabileceğiniz çoğu bağlamda (dizin oluşturma veya dilimleme gibi işlemler dışında), bunun yerine bir yineleyici kullanabilirsiniz. Bunun yararlı bir örneği, list yapıcısını kullanarak bir yineleyiciyi açıkça bir listeye dönüştürmektir.

Oluşturucular (tarihsel nedenlerle “basit oluşturucular” olarak da adlandırılırlar) Python için nispeten yenidir ve (yineleyicilerle birlikte) belki de yıllardır ortaya çıkan en güçlü özelliklerden biridir. Üreteçler, normal işlev sözdizimi ile tanımlanan bir tür yineleyicilerdir. Tam olarak nasıl çalıştıkları en iyi şekilde örneklerle gösterilir. Önce onları nasıl yaptığınıza ve kullandığınıza bir göz atalım ve ardından kaputun altına bir göz atalım.

Jeneratör yapmak basittir; tıpkı bir işlev yapmak gibi. Eminim artık eski güzel Fibonacci dizisinden sıkılmaya başladınız, o yüzden başka bir şey yapayım. İç içe geçmiş listeleri düzleştiren bir işlev yapacağım. Argüman, buna benzer bir liste olabilir.

Bu işlevin çoğu oldukça basittir. Önce, sağlanan iç içe geçmiş listenin tüm alt listelerini yineler; daha sonra sırayla her bir alt listenin öğeleri üzerinde yinelenir. Örneğin, son satır print öğesi olsaydı, işlevi anlamak kolay olurdu, değil mi?

Yani burada yeni olan verim beyanıdır. Bir verim ifadesi içeren herhangi bir işleve oluşturucu denir. Ve bu sadece bir adlandırma meselesi değil; sıradan işlevlerden oldukça farklı davranacaktır.

Aradaki fark, dönüşte yaptığınız gibi tek bir değer döndürmek yerine, her seferinde bir tane olmak üzere birkaç değer elde edebilmenizdir. Her değer verildiğinde (verimli), fonksiyon donar: Yani tam olarak o noktada çalışmasını durdurur ve yeniden uyandırılmayı bekler. Olduğunda, durduğu noktada yürütmeye devam eder.

Python Fonksiyonlar örnek
Python dizeler
Python format Nedir
Python Kodlama sitesi
Python, JSON
Python result Nedir
Python class örnekleri
Python liste kodları

Özyinelemeli Bir Üretici

Bir önceki bölümde tasarladığım üreteç yalnızca iki düzey derinliğe yerleştirilmiş listelerle başa çıkabiliyordu ve bunu yapmak için iki for döngüsü kullandı. Ya keyfi olarak derin bir şekilde iç içe geçmiş bir dizi listeniz varsa?

Örneğin, bunları bir ağaç yapısını temsil etmek için kullanabilirsiniz. (Bunu belirli ağaç sınıflarıyla da yapabilirsiniz, ancak strateji aynıdır.) Her iç içe geçme düzeyi için bir for döngüsüne ihtiyacınız vardır, ancak kaç düzey olduğunu bilmediğiniz için çözümünüzü şu şekilde değiştirmeniz gerekir: daha esnek olun. Özyinelemenin büyüsüne dönme zamanıdır.

Flatten çağrıldığında, iki olasılığınız vardır (özyinelemeyle uğraşırken her zaman olduğu gibi): temel durum ve özyinelemeli durum. Temel durumda, işleve tek bir öğeyi (örneğin, bir sayı) düzleştirmesi söylenir, bu durumda for döngüsü bir TypeError yükseltir (çünkü bir sayı üzerinde yinelemeye çalışıyorsunuzdur) ve oluşturucu basitçe sonuç verir.

Bununla birlikte, bir listeyi (veya yinelenebilir herhangi bir listeyi) düzleştirmeniz söylendiyse, biraz çalışmanız gerekir. Tüm alt listeleri gözden geçirirsiniz (bazıları gerçekten liste olmayabilir) ve üzerlerinde düzleştirmeyi çağırırsınız. Ardından, başka bir for döngüsü kullanarak düzleştirilmiş alt listelerin tüm öğelerini verirsiniz. Biraz büyülü görünebilir ama işe yarıyor.

Daha Güvenli Hale Getirmek

Bununla birlikte, bununla ilgili bir sorun var. İç içe dize benzeri bir nesne (dize, Unicode, UserString vb.) söz konusudur.

■Not : Düzleştirme işlevinde dize benzeri nesneler üzerinde yineleme yapmamanızın iki ana nedeni vardır. İlk olarak, dize benzeri nesneleri düzleştirilmesi gereken diziler olarak değil, atomik değerler olarak ele almak istiyorsunuz.

İkincisi, bunların üzerinde tekrar yapmak aslında sonsuz yinelemeye yol açar çünkü bir dizgenin ilk elemanı bir uzunluğunda başka bir dizidir ve bu dizginin ilk elemanı dizginin kendisidir.

Bununla başa çıkmak için, jeneratörün başına bir test eklemelisiniz. Nesneyi bir dizeyle birleştirmeye çalışmak ve bir Type Error sonucu olup olmadığını görmek, bir nesnenin dize benzeri olup olmadığını kontrol etmenin en basit ve en hızlı yoludur. 

Gördüğünüz gibi, + ” iç içe geçmiş ifade bir TypeError oluşturursa yok sayılır; ancak, ifade bir TypeError oluşturmazsa, iç try deyiminin else yan tümcesi kendi TypeError’unu oluşturur. Bu, dize benzeri nesnenin olduğu gibi verilmesine neden olur (dış hariç yan tümcesinde).

Burada tip denetimi yapılmadığına dikkat edin. Yuvalanmışın bir dizge olup olmadığını (ki bunu isinstance kullanarak yapabilirim) test etmiyorum, sadece bir dizge gibi davranıp davranmadığını (yani, bir dizgeyle birleştirilebilir) test ediyoruz.

The post Yineleyici Protokolü – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).