Alanlar, aşağıdaki adımlar gerçekleştirilerek kilit noktalardan oluşturulur:

• ANSYS Ana Menü → Önişlemci → Modelleme → Oluştur → Alanlar → Keyfi → KP’ler Yoluyla

(1) KP’ler aracılığıyla Alan Oluştur penceresi açılır.
(2) Anahtar noktaları [A] 9, 10, 11 ve sırayla seçin ve [B] Uygula düğmesine tıklayın. Pencerede gösterildiği gibi bir alan oluşturulur.
(3) Aynı adımlar uygulanarak pencerede diğer alanlar yapılır. Listelenen anahtar noktalara tıklayın ve diğer alanları yapın. 3 ve 4 numaralı alanı oluşturduğunuzda, Utility Menüsünde PlotCtrls—Pan-Zoom-Döndür’ü kullanarak askı çizimini döndürmeniz gerekir.
(4) Pencerede tüm alanlar yapıldığında, [C] OK düğmesine tıklayın. Ardından süspansiyonun çizimi görünür.

• ANSYS Ana Menü → Önişlemci → Modelleme → Oluştur → Alanlar → Daire → Düz Daire

Dolu Çember Alanı penceresi açılır. Şekil 4.53’te gösterildiği gibi X, Y ve Yarıçap kutularına sırasıyla 12.0e−3, 0, 0.6e−3 değerlerini [D]girin ve [E] OK düğmesine tıklayın. Daha sonra süspansiyon çiziminde gösterildiği gibi dolu daire yapılır.

BOOLE İŞLEMİ

Süspansiyonun bir yay bölgesi ve sabit bölgesini yapmak için, süspansiyondaki dikdörtgen ve dairesel alanlar Boolean işlemi ile çıkarılır.

• ANSYS Ana Menü → Önişlemci → Modelleme → Çalıştır → Boolean → Çıkart → Alanlar

(1) Alanları Çıkart penceresi açılır.
(2) ANSYS Penceresinde askıya alma alanını [A] ve [B] OK düğmesini tıklayın. Ardından gösterildiği gibi [C] dikdörtgen ve [D] dairesel alanlara ve [B] OK düğmesine tıklayın. Süspansiyonun çizimi gösterildiği gibi görünür.
(3) Analizde tüm alanlar yapıştırılmalıdır.

• ANSYS Ana Menü → Önişlemci → Modelleme → Çalıştır → Boolean → Tutkal → Alanlar

Tutkal Alanları penceresi açılır. [E] Tümünü Seç düğmesine tıklayın.

• ANSYS Ana Menü → Önişlemci → Meshing → Mesh → Alanlar → Serbest Mesh Alanları penceresi açılır.

(1) Alanları gösterildiği gibi bölmeyi bitirmek için[C]TÜMÜNÜ Seç’e ve ardından[D]OKdüğmesine tıklayın.

SINIR ŞARTLARI

Süspansiyon dairenin kenarına sabitlenmiştir.

• ANSYS Ana Menü → Çözüm → Yükleri Tanımla → Uygula → Yapısal → Yer Değiştirme → Hatlarda

U,ROT on Lines uygula penceresi açılır.

(1) Dairede bulunan dört satırı [A] seçin ve [B] OK düğmesine tıklayın. Ardından Apply U,ROT on Lines penceresi açılır.
(2) Sınır koşulunu ayarlamak için Lab2 kutusunda [C] Tüm DOF’u seçin. DEĞER kutusuna [D] 0 girin ve ardından [E] OK düğmesine tıklayın. Bu adımlardan sonra ANSYS Graphics penceresi şekildeki gibi değişir.

ANALİZ TÜRÜNÜ TANIMLAYIN

Analiz türünü belirlemek için aşağıdaki adımlar gerçekleştirilir.

• ANSYS Ana Menü → Çözüm → Analiz Tipi → Yeni Analiz yeni Analiz penceresi açılır.

(1) [A]Modal’ı kontrol edin ve ardından [B]OK düğmesine tıklayın. Ayıklanacak mod sayısını tanımlamak için aşağıdaki adımlar gerçekleştirilir.

• ANSYS Ana Menü→Çözüm→AnalizTürü→AnalizSeçenekleri

Modal Analiz penceresi açılır.

(1) MODOPT’nin [C]Alt Uzayını işaretleyin ve çıkarılacak mod sayısı kutusuna [D] 10 girin ve [E] OK düğmesine tıklayın.
(2)Ardından aşağıda gösterildiği gibi AltuzayModalAnaliz penceresi açılır. FREQE kutusuna [F] 20000 yazın ve [G] OK düğmesine tıklayın.

HESAPLANAN SONUÇLARI ÇİZİN

ANSYS Ana Menü → Genel İşlem Sonrası → Sonuçları Çiz → Deforme Şekil

Deforme Şekli Çiz penceresi açılır.

(1) [A] Def+Deformed’i seçin ve [B] OK’e tıklayın.
(2) İlk titreşim modu için hesaplanan sonuç, gösterildiği gibi ANSYS Graphics penceresinde görünür. Rezonans frekansı, pencerenin sol üst tarafında FRQE olarak gösterilir.

Ansys programı nasıl kullanılır
ANSYS R1 ve R2 farkı
ANSYS programı
Ansys programı Nedir
Ansys programı sistem gereksinimleri
Ansys Fluent
ANSYS programı İndir
Ansys programı Ne işe Yarar

YÜKSEK TİTREŞİM MODLARININ HESAPLANMIŞ SONUÇLARINI OKUYUN

• ANSYS Ana Menü → Genel İşlem Sonrası → Sonuçları Oku → Sonraki Set

Açıklanan adımların aynısını gerçekleştirin ve ikinci moddan altıncı titreşim moduna kadar hesaplanan sonuçlar gösterildiği gibi pencerelerde görüntülenir. Bu titreşim modlarından, beşinci titreşim modunda büyük bir radyal yer değiştirmenin ortaya çıktığı bulunmuştur.

Elastik menteşeler kullanılarak tek eksenli hassas hareketli tablanın mod analizi

Elastik menteşeler kullanan tek eksenli bir tablo, çeşitli hassas ekipmanlarda sıklıkla kullanılmıştır ve bir tablonun konumu genellikle bir piezoelektrik aktüatör veya bir ses bobini motoru kullanılarak nanometre düzeyinde doğrulukta kontrol edilir. Bu nedenle, kontrol edilebilir frekans bölgesini belirlemek için rezonans frekansının doğrulanması gerekir.

Masanın altı sabitlendiğinde ve aktüatör olarak bir piezoelektrik aktüatör seçildiğinde, elastik menteşeler kullanarak tek eksenli hareketli bir tablanın rezonans frekansını elde edin:

• Malzeme: Çelik, tablanın kalınlığı: 5 mm
• Young modülü, E = 206 GPa, Poisson oranı ν = 0,3
• Yoğunluk ρ = 7,8 × 103 kg/m3
• Sınır koşulu: Tablonun alt kısmında ve piezoelektrik aktüatörün yapıştırıldığı A bölgesinde tüm serbestlikler sınırlandırılmıştır.

Analiz İçin Bir Model Oluşturun

Bu örnekte, hareketli tablonun rezonans frekansını analiz etmek için katı eleman seçilmiştir.

• ANSYSMainMenu→Önişlemci→ElementTürü→Ekle/Düzenle/Sil

Ardından gösterildiği gibi Element Types penceresi açılır.

(1) [A] ekle düğmesine tıklayın. Ardından, Element Types penceresi gösterildiği gibi.
(2) Library of Element Types tablosunda [B] Solid’i seçin ve ardından [C] Quad 4node 42’yi seçin ve Eleman tipi referans numarası 1 olarak ayarlanır ve [D] Uygula’ya tıklayın. Gösterildiği gibi [E] Brick 8node 45’i seçin.
(3) Eleman tipi referans numarasını 2 olarak ayarlayın ve [F] OK düğmesine tıklayın. Ardından, Element Types Kitaplığı penceresi kapatılır.
(4) Seçilen öğelerin adlarının gösterildiği pencerede [G] Kapat düğmesine tıklayın.

MALZEME ÖZELLİKLERİ

Bu bölüm, katı elemanın malzeme özelliklerini tanımlama prosedürünü açıklamaktadır.

• ANSYS Ana Menü → Önişlemci → Malzeme Donanımları → Malzeme Modelleri

(1) Sırayla yukarıdaki düğmelere tıklayın ve gösterildiği gibi Malzeme Modeli Davranışını Tanımla penceresi açılır.
(2) Pencerede aşağıdaki terimlere çift tıklayın. Yapısal → Doğrusal → Elastik → İzotropik
Daha sonra Malzeme Numarası 1 için Doğrusal İzotropik Özellikler penceresi açılır.
(3) Young’ın 206e9’dan EXbox’a modülünü ve Poisson’un 0,3’den PRXYbox’a oranını girin.

Ardından, malzemenin yoğunluk değerini tanımlayın.

(1) Yoğunluk terimine çift tıklayın ve Malzeme Numarası 1 için Yoğunluk penceresi açılır.
(2) Density, 7800 değerini DENS kutusuna girin ve OK düğmesine tıklayın. Son olarak, sağ üst uçtaki X işaretine tıklayarak Malzeme Modeli Davranışını Tanımla penceresini kapatın.

The post ASKI ALANLARI – ANSYS Yazılım – ANSYS Analizi Yaptırma Fiyatları – ANSYS Analizi Örnekleri – Ücretli ANSYS Analizi Yaptırma – ANSYS Yazılımı Yaptırma first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).

• ANSYS Ana Menü → Çözüm → Çöz → Mevcut LS

Mevcut Yük Adımını Çöz ve /STATUS Komutu pencereleri gösterildiği gibi görünür.

(1) Mevcut yük adımının çözümüne başlamak için gösterildiği gibi Mevcut Yük Adımını Çöz penceresindeki [A] Tamam düğmesine tıklayın.
(2) /STATUS Komut penceresi, çözüm ve yükleme adımı seçenekleri hakkında bilgi görüntüler. Alt menüyü açmak için [B] Dosya düğmesini seçin ve /STATUS Komut penceresini kapatmak için Kapat düğmesini seçin.
(3) Çözüm tamamlandığında, Not penceresi görünür. Pencereyi kapatmak için [C] Kapat düğmesine tıklayın.

SONUÇLARIN GRAFİK GÖSTERİMİ

Yer değiştirmelerin kontur grafiği

• ANSYS Ana Menü → Genel Postproc → Grafik Sonuçları → Kontur Grafiği → Nodal Çözüm

(1) [A] DOF Solution ve [B] Yer değiştirmenin Y-Bileşenini seçin.
(2) Deformasyondan önceki ve sonraki kiriş şekillerini karşılaştırmak için Undisplaced shape anahtar kutusunda [C] Deformed shape with undeformed edge öğesini seçin.
(3) ANSYS Graphics penceresinde yer değiştirmenin y bileşeninin konturunu veya kirişin sapmasını görüntülemek için [D] OK düğmesine tıklayın. Graphics penceresinde gösterilen DMX değeri, kirişin maksimum sapmasını gösterir.

Gerilmelerin kontur grafiği

(1) Gösterildiği gibi [A] Stresi ve [B] Stresin X-Bileşenini seçin.
(2) ANSYS Graphics penceresinde gerilmenin x bileşeninin konturunu veya kirişteki eğilme gerilmesini görüntülemek için [C] OK düğmesine tıklayın. Graphics penceresinde gösterilen SMX ve SMN değerleri sırasıyla kirişteki maksimum ve minimum gerilmeleri gösterir.
(3) Seçilecek ek seçenek öğelerini açmak için [D] Ek Seçenekler çubuğuna tıklayın. Elemanların orta noktalarındaki gerilmeleri ve gerinimleri hesaplamak için Eleman kenarı başına düşen yüz sayısı kutusundaki [E] Tümü uygulanabilir öğesini seçin.

FEM sonuçlarının deneysel sonuçlarla karşılaştırılması

ANSYS tarafından elde edilen boyuna gerilme dağılımlarını deneyler ve temel kiriş teorisi ile karşılaştırır. Üç farklı yöntemle elde edilen sonuçlar birbiriyle oldukça uyumludur.

Bununla birlikte, uygulanan yük arttıkça, sonuçların üç grubu arasındaki hatalar, özellikle kenetlenmiş uçta daha da büyür. Bu eğilim, kenetlenme koşulunun tam anlamıyla güçlükle gerçekleştirilebilmesi gerçeğinden kaynaklanmaktadır.

Problem 3.1
Gösterilen konsol kiriş modelinde yük uygulama noktasını ve uygulanan yükün yoğunluğunu değiştirin ve maksimum sapmayı hesaplayın.

Problem 3.2
Kirişin sayfa yüzeyine dik yöndeki kalınlığının 10 mm olduğu şekilde gösterildiği gibi her iki ucundan kenetlenmiş bir kirişteki maksimum sapmayı hesaplayın.

Problem 3.3
Kirişin sayfa yüzeyine dik yöndeki kalınlığının 10 mm olduğu şekilde gösterildiği gibi her iki ucundan basitçe mesnetlenmiş bir kirişteki maksimum sapmayı hesaplayın.

Problem 3.4
Kirişin sayfa yüzeyine dik yöndeki kalınlığının 10 mm olduğu Şekil P3.4’te gösterilen bir kirişteki maksimum sapmayı hesaplayın. 1 mm’lik bir eleman boyutu seçin.

Gösterilen kirişin, yer değiştirmenin x bileşeninin (DOF X) kiriş açıklığının merkezinde sıfır olacak şekilde iki taraflı simetrik olduğuna dikkat edin.

Gösterilen kiriş açıklığın merkezinden kesilirse ve kirişin sadece sol yarısı için x yönünde sabitlenmiş ancak sağ ucuna 50 N’lik bir yarım yük uygulanarak sonlu elemanlar hesabı yapılırsa gösterildiği gibi y yönünde serbestçe deforme olmuş, elde edilen çözüm Problem 3.2’deki kirişin sol yarısı için olanla aynıdır. Problem 3.2, gösterilen yarım modeliyle çözülebilir. Yarım model, sonlu elemanın verimliliğine ulaşabilir.

ANSYS PDF Türkçe
ANSYS komutları
ANSYS Kullanım Kılavuzu
Ansys outline kayboldu
Ansys Fluent
Fluent programı
ANSYS proje örnekleri
ANSYS R1 ve R2 farkı

Eliptik bir delik sonsuz bir gövdeye yerleştirilirse ve σ0’lık uzak tek tip bir gerilmeye maruz bırakılırsa, maksimum gerilme σmax deliğin dibinde, yani B noktasında meydana gelir.

Gerilim konsantrasyon faktörü α0, eliptik deliğin b/a en boy oranıyla ters orantılı olarak değişir, yani en boy oranı b/a değeri veya eğrilik yarıçapı ρ ne kadar küçük olursa, stres konsantrasyon faktörü α0’ın değeri o kadar büyük olur .

Sonlu bir plakada, plakanın sonlu sınırı nedeniyle deliğin dibindeki maksimum gerilme artar. Normalleştirilmiş ana yarıçap 2a/h ile farklı en-boy oranlarına sahip eliptik delikler için gerilim konsantrasyon faktörü α’nın değişimini gösterir; plaka kenarı küçülür.

Buradan, mevcut eliptik delik için gerilim yoğunluk faktörünün değeri yaklaşık 5,16 iken, mevcut FEM hesaplamasıyla elde edilen boyuna gerilimin maksimum değerinin yaklaşık 49,3 MPa, yani gerilimin değeri olduğunu gösterir. konsantrasyon faktörü yaklaşık 49,3/10 = 4,93’tür. Bu nedenle, mevcut hesaplamanın göreli hatası yaklaşık olarak 4,93−5,16)/5,16≈−0,0446=%4,46’dır, bu oldukça küçük olabilir ve dolayısıyla kabul edilebilir.

Örnek Problem

Merkezinde 2a uzunluğunda bir çatlağı olan elastik bir levha, şekilde gösterildiği gibi bir ucunda üniform uzunlamasına çekme gerilimine σ0 maruz kalmış ve diğer ucundan kenetlenmiştir. Gösterilen 2-D elastik merkezi çatlaklı germe plakasının FEM analizini yapın ve merkezi çatlaklı plaka için mod I (çatlak açma modu) gerilim yoğunluk faktörünün değerini hesaplayın.

ANALİTİK BİR MODELİN OLUŞTURULMASI

Plaka yatay ve dikey merkez hatlarına göre simetrik olduğundan, gösterildiği gibi merkezi çatlaklı gergi plakasının çeyrek modelini kullanalım.

Burada, gerilmenin 1/√r tekilliğe sahip olduğu, r’nin çatlak ucundan uzaklık olduğunu varsayalım. Size “Quad 8node 82” diye tanıdık gelen sıradan bir izoparametrik eleman, elemanın her iki yanında köşelerde ve ayrıca orta noktada düğümlere sahiptir. Bununla birlikte, tekil bir öğe, orta noktayı, orijinal orta nokta konumundan çatlak ucu konumuna yerleştirilen düğüme çeyrek kenar mesafesi kadar kaydırmıştır.

Tekil öğenin bunun yerine genellikle çeyrek nokta öğesi olarak adlandırılmasının nedeni budur. ANSYS yazılımı, yalnızca 2-B üçgen tekil öğe ile donatılmıştır, ancak 2-B dikdörtgen veya 3-B tekil öğelerle donatılmamıştır.

Çatlak ucundaki düğümün çevresinde dairesel bir alan oluşturulur ve belirlenen sayıda üçgen tekil elemana bölünür. Her üçgen tekil elemanın tepe noktası çatlak ucu konumuna yerleştirilmiştir ve köşeyi ve diğer iki düğümü birleştiren iki tarafta çeyrek noktalar vardır.

Tekil elemanları oluşturmak için, plaka alanı, dört köşe noktasında ve çeyrek plaka alanının sol uç tarafındaki çatlak ucu konumunda ayarlanan anahtar noktalar aracılığıyla oluşturulmalıdır.

The post ÇÖZÜM PROSEDÜRLERİ – ANSYS Yazılım – ANSYS Analizi Yaptırma Fiyatları – ANSYS Analizi Örnekleri – Ücretli ANSYS Analizi Yaptırma – ANSYS Yazılımı Yaptırma first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).

ANSYS programı, basit bir doğrusal statik analizden karmaşık bir doğrusal olmayan geçici dinamik analize kadar değişen birçok sonlu eleman analizi yeteneğine sahiptir. Bir sonlu eleman modeli oluşturmak, analizin diğer bölümlerinden daha fazla zaman gerektirir. İlk olarak, bir iş adı ve analiz başlığı belirtilmelidir.

Ardından, PREP7 ön işlemcisi, eleman tiplerini, eleman gerçek sabitlerini, malzeme özelliklerini ve model geometrisini tanımlamak için kullanılır. ANSYS’in amaçlanan analiz için bir birimler sistemi varsaymadığını hatırlamak önemlidir. Manyetik alan analizleri dışında, birimlerin tüm girdi verileri için tutarlı olması sağlandığı sürece herhangi bir birim sistemi kullanılabilir.

Birimler doğrudan GUI’den ayarlanamaz. ANSYS Ana Menüsünden birimleri uluslararası birim sistemi (SI) olarak ayarlamak için Preprocessor → Material Props → Material Library → Select Units’i seçin. Ortaya çıkan çerçeveyi gösterir. ANSYS programına bu birim sisteminin analizde kullanılmasının önerildiğini bildirmek için [A] SI (MKS) düğmesini etkinleştirin.

Öğe Türleri ve Gerçek Sabitleri Tanımlama

ANSYS eleman kütüphanesi 100’den fazla farklı eleman tipi içerir. Her öğe türünün benzersiz bir numarası ve öğe kategorisini tanımlayan bir ön eki vardır. Eleman tiplerini tanımlayabilmek için PREP7’de olmak gerekir. ANSYS Ana Menüsünden Önişlemci veya → Eleman Tipi → Ekle/Düzenle/Sil’i seçin. Yanıt olarak, gösterilen çerçeve. [A] Ekle düğmesine tıklayın ve gösterilen yeni bir çerçeve belirir.

Gerçekleştirilen analiz için uygun bir eleman tipi seçin, örneğin gösterildiği gibi [A] Katı ve [B] 8düğüm 183. Eleman gerçek sabitleri, bir kiriş elemanının enine kesit özellikleri gibi eleman tipine bağlı olan özelliklerdir.

Eleman türlerinde olduğu gibi, her bir gerçek sabit kümesinin bir referans numarası vardır ve gerçek sabit kümesine karşı referans numarası tablosuna gerçek sabit tablosu denir. Tüm eleman tipleri gerçek sabit gerektirmez ve aynı tipteki farklı elemanlar farklı gerçek sabit değerlere sahip olabilir.

ANSYS Ana Menü komutu Önişlemci → Modelleme → Oluştur → Öğeler → Öğe Nitelikleri, öğe gerçek sabitini tanımlamak için kullanılabilir. Öğe türünün seçilebileceği bir çerçeve gösterir.

Buna göre, hali hazırda seçilmiş olan bir eleman tipi [A] Düzlem183’tür ve kendisi için gerçek sabit tanımlanır. Malzeme özellikleri tanımlandığında ANSYS tarafından tahsis edilen karşılık gelen bir [B] Malzeme numarası da çerçevede gösterilir.

Diğer eleman nitelikleri, gerçekleştirilen analiz tipinin gerektirdiği şekilde tanımlanabilir. Eleman özniteliklerinin problemin gereksinimlerine göre tanımlandığı örnek problemleri içerir.

Malzeme Özelliklerini Tanımlama

Çoğu eleman türü için malzeme özellikleri gereklidir. Uygulamaya bağlı olarak, malzeme özellikleri doğrusal veya doğrusal olmayan, izotropik, ortotropik veya anizotropik, sabit sıcaklık veya sıcaklığa bağlı olabilir. Eleman türleri ve gerçek sabitlerde olduğu gibi, her bir malzeme özelliği setinin bir malzeme referans numarası vardır.

Malzeme referans numaralarının malzeme özellik setlerine karşı tablosuna malzeme tablosu denir. Bir analizde, modelde kullanılan birden çok malzemeye karşılık gelen birden çok malzeme özelliği seti olabilir.

Her set benzersiz bir referans numarası ile tanımlanır. Her bir sonlu eleman analizi için malzeme özellikleri ayrı ayrı tanımlanabilse de, ANSYS programı bir malzeme özellik setinin bir arşiv materyal kitaplığı dosyasında saklanmasını, ardından setin alınmasını ve çoklu analizlerde yeniden kullanılmasını sağlar.

Her malzeme özellik kümesinin kendi kitaplık dosyası vardır. Malzeme kitaplığı dosyaları, birkaç kullanıcının yaygın olarak kullanılan malzeme özellik verilerini paylaşmasını da mümkün kılar.

Ansys eğitim
Ansys Fluent
Ansys simulation
Ansys download
Ansys Nedir
Ansys LS-DYNA
Edx ansys fluent
ANSYS programı

Bir arşiv materyali kütüphane dosyası oluşturmak için aşağıdaki adımlar izlenmelidir:

(i) ANSYS programına hangi birim sisteminin kullanılacağını söyleyin.
(ii) Örneğin izotropik malzemenin özelliklerini tanımlayın. ANSYS Ana Menüsünü kullanın ve Önişlemci → Malzeme Props → Malzeme Modelleri’ni seçin. Gösterilen bir çerçeve belirir.

Gösterildiği gibi [A] İzotropik seçildi. [A] İzotropik üzerine iki kez tıklamak, gösterilen başka bir çerçeveyi çağırır. Analizde kullanılacak malzemeyi karakterize eden verileri uygun alana girin.

Örneğin, gösterildiği gibi [A] EX = 2.1E+009 ve [B] PRXY = 0.33. Problem çok sayıda farklı malzemenin kullanılmasını gerektiriyorsa, yukarıdaki prosedür tekrarlanmalı ve program tarafından tahsis edilen uygun malzeme numarası ile başka bir malzeme modeli oluşturulmalıdır.

Model Geometrisi Oluşturma

Malzeme özellikleri tanımlandıktan sonra, analizdeki bir sonraki adım, model geometrisini yeterince tanımlayan bir sonlu eleman modeli düğümleri ve elemanı oluşturmaktır.

Sonlu eleman modelini oluşturmak için iki yöntem vardır: katı modelleme ve doğrudan üretim. Katı modelleme ile modelin şeklinin geometrisi tanımlanır ve ardından ANSYS programı geometriyi düğümler ve elemanlarla otomatik olarak meshler.

Programın oluşturduğu elemanların boyutu ve şekli kontrol edilebilir. Doğrudan üretimde, her bir düğümün konumu ve her bir elemanın bağlanabilirliği manuel olarak tanımlanır.

Mevcut düğümlerin ve elemanların kalıplarının kopyalanması, simetri yansıması vb. gibi çeşitli kolaylık işlemleri mevcuttur. Bu yazı dizisinde çözülmüş örnek problemler, adım adım model geometrisinin nasıl oluşturulacağını fazlasıyla göstermektedir.

Yük Uygulama

Yükler, PREP ön işlemcisi veya SOLUTION işlemcisi kullanılarak uygulanabilir. Seçilen strateji ne olursa olsun, analiz tipini ve analiz seçeneklerini tanımlamak, yükleri uygulamak, yük adımı seçeneklerini belirlemek ve sonlu eleman çözümünü başlatmak gerekir.

Kullanılacak analiz tipi, yükleme koşullarına ve hesaplanması istenen cevaba bağlıdır. Örneğin, doğal frekanslar ve mod şekilleri hesaplanacaksa, modal bir analiz seçilmelidir.

ANSYS programı aşağıdaki analiz türlerini sunar: statik (veya sabit durum), geçici, harmonik, modal, spektrum, burkulma ve alt yapı. Tüm analiz türleri tüm disiplinler için geçerli değildir. Örneğin modal analiz, termal modeller için geçerli değildir. Analiz seçenekleri, analiz tipinin özelleştirilmesine izin verir.

Tipik analiz seçenekleri, çözüm yöntemi, gerilim sertleştirmeyi açma veya kapatma ve Newton-Raphson seçenekleridir. Analiz tipini ve analiz seçeneklerini belirlemek için ANSYS Ana Menüsünü kullanın ve Ana Menü: Önişlemci → Yükler → Analiz Tipi → Yeni Analiz’i seçin. 

The post ANSYS Model Oluşturma – ANSYS Yazılım – ANSYS Analizi Yaptırma Fiyatları – ANSYS Analizi Örnekleri – Ücretli ANSYS Analizi Yaptırma – ANSYS Yazılımı Yaptırma first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).