Python’un ana yerleşik nesne türlerine (sayılar, dizeler, listeler, demetler ve sözlükler) baktınız; yerleşik işlevlerin ve standart kitaplıkların zenginliğine göz attınız; hatta kendi fonksiyonlarınızı yarattınız. Şimdi, kendi nesnelerinizi yapmak için tek bir şey eksik görünüyor. Ve burada yaptığınız şey de budur.

Bunun ne kadar yararlı olduğunu merak edebilirsiniz. Kendi türde nesneleri yapmak harika olabilir, ama onları ne için kullanırdın? Mevcut tüm sözlükler, diziler, sayılar ve dizeler varken, bunları kullanıp işlevlerin işi yapmasını sağlayamaz mısınız? 

Ancak kendi nesnelerinizi (ve özellikle nesne türlerini veya sınıflarını) oluşturmak, Python’da o kadar merkezi bir kavramdır ki, aslında Python’a nesne yönelimli bir dil denir (SmallTalk, C++, Java ve diğer birçok dil ile birlikte). Bu bölümde nesnelerin nasıl yapıldığını öğreniyorsunuz ve polimorfizm ve kapsülleme, yöntemler ve nitelikler, üst sınıflar ve kalıtım hakkında çok şey öğreniyorsunuz. Öyleyse başlayalım.

■Not : Nesne yönelimli programlama kavramlarına zaten aşina iseniz, muhtemelen kurucuları da biliyorsunuzdur. 

Nesneye yönelik programlamada, nesne terimi, kabaca, bu verilere erişmek ve bunları işlemek için bir dizi yöntemle birlikte bir veri (öznitelikler) koleksiyonu anlamına gelir. Global değişkenler ve fonksiyonlara bağlı kalmak yerine nesneleri kullanmanın birkaç nedeni vardır. Nesnelerin en önemli faydalarından bazıları şunlardır:

• Polimorfizm
• Kapsülleme
• Miras

Kabaca, bu terimler, aynı işlemleri farklı sınıflardaki nesneler üzerinde kullanabileceğiniz ve sanki “sihirle” (polimorfizm) çalışacakları anlamına gelir; nesnelerin nasıl çalıştığına dair önemsiz ayrıntıları dış dünyadan gizlersiniz (kapsülleme) ve genel nesnelerden (miras) özel nesne sınıfları oluşturabilirsiniz.

Nesne yönelimli programlamanın birçok sunumunda bu kavramların sırası farklıdır. Kapsülleme ve kalıtım önce sunulur ve ardından gerçek dünya nesnelerini modellemek için kullanılır.

Bunların hepsi güzel ve şık ama bence nesne yönelimli programlamanın en ilginç özelliği çok biçimlilik. Aynı zamanda çoğu insanın (deneyimlerime göre) kafasının karıştığı özelliktir. Bu nedenle polimorfizm ile başlayacağım ve bu kavramın tek başına size nesne yönelimli programlamayı sevdirmek için yeterli olması gerektiğini göstereceğim.

Polimorfizm

Polimorfizm terimi, “çoklu biçimlere sahip olmak” anlamına gelen Yunanca bir kelimeden türetilmiştir. Temel olarak, bu, bir değişkenin ne tür bir nesneyi ifade ettiğini bilmeseniz bile, nesnenin türüne (veya sınıfına) bağlı olarak üzerinde farklı çalışacak işlemler gerçekleştirebileceğiniz anlamına gelir.

Örneğin, yiyecek satan ticari bir Web sitesi için çevrimiçi bir ödeme sistemi oluşturduğunuzu varsayalım. Programınız, sistemin başka bir bölümünden (veya gelecekte tasarlanabilecek diğer benzer sistemlerden) bir ürün “alışveriş sepeti” alır, tek endişelenmeniz gereken toplamı toplamak ve bir miktar kredi kartını faturalandırmak.

İlk düşünceniz, programınız ürünleri aldığında ürünlerin tam olarak nasıl temsil edilmesi gerektiğini belirlemek olabilir. Örneğin, bunları demet olarak almak isteyebilirsiniz.

İhtiyacınız olan tek şey açıklayıcı bir etiket ve fiyat ise, bu iyi. Ama çok esnek değil. Diyelim ki zeki bir kişi, Web sitesinin bir parçası olarak bir ürünün fiyatının, birisi onu satın alana kadar kademeli olarak düşürüldüğü bir müzayede hizmeti başlattı.

Kullanıcının ürünü alışveriş sepetine atıp ödeme aşamasına geçmesi (sistemin size ait bölümü) ve Öde düğmesine basmadan önce fiyatın hemen gelmesini beklemesi güzel olurdu.

Ancak bu, basit demet şemasıyla çalışmaz. Bunun çalışması için, kodunuz her istediğinde nesnenin mevcut fiyatını (bazı ağ büyüleri aracılığıyla) kontrol etmesi gerekir, nesne bir demet gibi dondurulamaz. 

Python nesne Tabanlı Programlama
Python nesne Tabanlı Programlama Soruları
Python obje oluşturma
Python sınıf örnekleri
Python nesne tabanlı Programlama örnekleri
Python class içinde fonksiyon Çağırma
Python class oluşturma
Python class Kullanımı

■Not : Burada tip/sınıf kontrolü ve isinstance kullanımı, tip kontrolünün genellikle tatmin edici bir çözüm olmadığı bir noktayı göstermek içindir. Mümkünse tip kontrolünden kaçının. isinstance işlevi, bu bölümün ilerisindeki “Mirasın İncelenmesi” bölümünde açıklanmaktadır.

Önceki kodda, nesnenin bir demet olup olmadığını anlamak için type ve isinstance fonksiyonlarını kullanıyorum. Eğer öyleyse, ikinci öğesi döndürülür; aksi takdirde, bazı “sihirli” ağ yöntemleri denir.

Ağ öğelerinin zaten var olduğunu varsayarsak, sorunu şimdilik çözdünüz. Ancak bu yine de çok esnek değil. Ya akıllı bir programcı, fiyatı bir sözlükte ‘fiyat’ anahtarı altında saklanan onaltılık değere sahip bir dize olarak temsil etmeye karar verirse? Sorun değil, sadece işlevinizi güncellersiniz.

Şimdi, kesinlikle her olasılığı gözden geçirmiş olmalısınız? Ancak, birisinin fiyatı farklı bir anahtar altında saklanan yeni bir sözlük türü eklemeye karar verdiğini varsayalım. Şimdi ne yapacaksınız? Kesinlikle getPrice’ı tekrar güncelleyebilirsiniz, ancak bunu yapmaya ne kadar devam edebilirsiniz?

Birisi fiyatlandırılmış bir nesneyi farklı şekilde uygulamak istediğinde, modülünüzü yeniden uygulamanız gerekirdi. Peki ya zaten modülünüzü sattıysanız ve diğer, daha havalı projelere geçtiyseniz müşteri o zaman ne yapar? Açıkçası bu, farklı davranışları kodlamanın esnek olmayan ve pratik olmayan bir yoludur.

Peki onun yerine ne yaparsın? Nesnelerin işlemi kendilerinin halletmesine izin verirsiniz. Kulağa çok açık geliyor ama işlerin ne kadar kolaylaşacağını bir düşünün. Her yeni nesne türü kendi fiyatını alabilir veya hesaplayabilir ve size iade edebilir, tek yapmanız gereken onu istemek gerekir.

Ve polimorfizm (ve bir dereceye kadar kapsülleme) sahneye giriyor. Bir nesne alıyorsunuz ve nasıl uygulandığı hakkında hiçbir fikriniz yok, birçok “şekilden” herhangi birine sahip olabilir. Tek bildiğiniz, fiyatını sorabileceğiniz ve bu sizin için yeterlidir.

Bunun gibi nesne özniteliklerine bağlı işlevlere yöntem denir. Bunlarla zaten dize, liste ve sözlük yöntemleri biçiminde karşılaştınız. 

x değişkeniniz olsaydı, count yöntemini çağırmak için bunun bir dizge mi yoksa bir liste mi olduğunu bilmeniz gerekmez; ne olursa olsun çalışırdı (argüman olarak tek bir karakter verdiğiniz sürece). Bir deney yapalım. Standart kitaplık random, bir diziden rastgele bir öğe seçen seçim adlı bir işlev içerir. 

The post Nesneleri Oluşturmak  – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).