Şimdiye kadar (neredeyse) sadece ifadelerle, tarifin içerikleriyle çalışıyorduk. Peki ya ifadeler ve talimatlar nedir?

Aslında ben aldattım. Halihazırda iki tür deyim tanıttım: print deyimi ve atamalar. Öyleyse, bir ifade ile bir ifade arasındaki fark nedir? İfade bir şeydir, ifade ise bir şey yapar (veya daha doğrusu bilgisayara bir şey yapmasını söyler). Örneğin 2*2 4 eder, yaz 2*2 ise 4 eder. Fark nedir diye sorabilirsiniz. Sonuçta, çok benzer davranıyorlar. Aşağıdakileri göz önünde bulundur.

Bunu etkileşimli yorumlayıcıda yürüttüğünüz sürece sonuçlar benzerdir, ancak bunun tek nedeni yorumlayıcının her zaman tüm ifadelerin değerlerini yazdırmasıdır ile aynı temsili kullanarak. Bu genel olarak Python için doğru değildir.

Bu bölümün ilerleyen kısımlarında, bu etkileşimli komut istemi olmadan çalışan programların nasıl yapıldığını göreceksiniz ve programınıza 2*2 gibi bir ifade koymak ilginç bir şey yapmayacaktır.4 Buraya print 2*2 koymak, açık Öte yandan, aslında 4 yazdıracaktır.

İfadeler ve ifadeler arasındaki fark, ödevlerle uğraşırken daha belirgin olabilir. İfade olmadıkları için etkileşimli yorumlayıcı tarafından yazdırılabilecek değerleri yoktur.

Gördüğünüz gibi, hemen yeni bir bilgi istemi alırsınız. Ancak bir şeyler değişti; x artık 3 değerine bağlıdır. Bu, genel olarak ifadelerin belirleyici bir niteliğidir: Bir şeyleri değiştirirler. Örneğin, atamalar değişkenleri değiştirir ve baskı ifadeleri ekranınızın görünümünü değiştirir.

Atamalar, herhangi bir programlama dilinde belki de en önemli ifade türüdür; şu anda önemini kavramak zor olabilir. Değişkenler geçici bir “depolama” gibi görünebilir (bir yemek tarifinin tencere ve tavaları gibi), ancak değişkenlerin gerçek gücü, onları manipüle etmek için hangi değerlere sahip olduklarını bilmenize gerek olmamasıdır.

Örneğin, x ve y’nin ne olduğu hakkında hiçbir bilginiz olmasa da x * y’nin x ve y’nin çarpımı olduğunu biliyorsunuz. Bu nedenle, program çalıştırıldığında en sonunda tutacakları (veya başvuracakları) değerleri bilmeden değişkenleri çeşitli şekillerde kullanan programlar yazabilirsiniz.

Kullanıcıdan Giriş Alma

Değerlerini bilmeden değişkenli programlar yazabileceğinizi gördünüz. Elbette tercümanın eninde sonunda değerleri bilmesi gerekir. Öyleyse biz nasıl olabiliriz? Tercüman sadece bizim söylediğimizi bilir, değil mi?

Şart değil. Bir program yazmış olabilirsiniz ve başka biri onu kullanabilir. Programa hangi değerleri sağlayacaklarını tahmin edemezsiniz. Kullanışlı işlev girişine bir göz atalım. (Bir dakika içinde işlevler hakkında söyleyecek daha çok şeyim olacak.)

Burada olan şey, etkileşimli yorumlayıcıda ilk satırın (input(…)) yürütülmesidir. Yeni bir bilgi istemi olarak “Hayatın anlamı:” dizesini yazdırır. 42 yazıp Enter’a basıyorum. Girişin sonuçtaki değeri, son satırda otomatik olarak yazdırılan sayıdır. Çok kullanışlı değil.

Burada, Python istemlerindeki (>>>) ifadeler bitmiş bir programın parçası olabilir ve girilen değerler (34 ve 42) bazı kullanıcılar tarafından sağlanabilir. Programınız daha sonra ikisinin ürünü olan 1428 değerini yazdırır. Ve programı yazarken bu değerleri bilmek zorunda değildiniz, değil mi?

■Not: Diğer kullanıcıların çalıştırabilmesi için programlarınızı ayrı bir dosyaya kaydettiğinizde bu çok daha kullanışlıdır. Bunu yapmayı daha sonra, “Programlarınızı Kaydetme ve Yürütme” bölümünde öğreneceksiniz.

Python koşullu ifadeler
Python if elif else örnekleri
Python For Döngüsü
Python Koşul ifadeleri Örnekleri
Python Döngüler
Python Düzenli ifadeler
Python re modülü
Python if örnekleri

Fonksiyonlar

Sayılar ve ifadelerle ilgili bölümde kuvvetleri hesaplamak için üs alma işlecini (**) kullandım. Gerçek şu ki, bunun yerine pow adı verilen bir işlev kullanabilirsiniz.

Bir işlev, belirli bir eylemi gerçekleştirmek için kullanabileceğiniz küçük bir program gibidir. Python’un harika şeyler yapabilen birçok işlevi vardır. Aslında, kendi fonksiyonlarınızı da oluşturabilirsiniz (bunun hakkında daha sonra konuşacağız); bu nedenle genellikle pow gibi standart işlevlere yerleşik işlevler olarak atıfta bulunuruz.

Önceki örnekte yaptığım gibi bir işlevi kullanmaya, işlevi çağırmak denir. Ona parametreler verirsiniz (bu durumda 2 ve 3) ve o size bir değer döndürür. Bir değer döndürdüğü için, işlev çağrısı, daha önce tartışılan aritmetik ifadeler gibi, yalnızca başka bir ifade türüdür. Aslında, daha karmaşık ifadeler oluşturmak için işlev çağrılarını ve işleçleri birleştirebilirsiniz.

■Not : Ondalık basamakların tam sayısı, kullandığınız Python sürümüne bağlı olarak değişebilir.

Bunun gibi sayısal ifadelerde kullanılabilecek birkaç yerleşik işlev vardır. Örneğin, abs bir sayının mutlak değerini verir ve kayan sayıları en yakın tamsayıya yuvarlar.

Son iki ifade arasındaki farka dikkat edin. Tamsayı bölme her zaman aşağı yuvarlarken, yuvarlama en yakın tamsayıya yuvarlar. Peki ya belirli bir sayıyı aşağı yuvarlamak isterseniz? Örneğin, bir kişinin 32,9 yaşında olduğunu biliyor olabilirsiniz ama henüz 33 yaşında olmadığı için bunu 32’ye yuvarlamak isteyebilirsiniz. Python’un bunun için bir işlevi vardır (kat adı verilir) – doğrudan mevcut değildir. Pek çok faydalı fonksiyonda olduğu gibi, bir modülde bulunur.

Modüller

Modülleri, yeteneklerini genişletmek için Python’a aktarılabilen uzantılar olarak düşünebilirsiniz. Modülleri (doğal olarak) import adlı özel bir komutla içe aktarırsınız. Bir önceki bölümde (floor) ihtiyacımız olan fonksiyon math adı verilen bir modül içindedir.

Bunun nasıl çalıştığına dikkat edin: import ile bir modülü import ediyoruz ve ardından module.function yazarak o modüldeki fonksiyonları kullanıyoruz. Yaşın bir tamsayı (32) olmasını ve bir kayan nokta (32.0) olmamasını istiyorsanız, int işlevini kullanabilirsiniz.

■Not : Diğer türlere (örneğin, uzun ve kayan) dönüştürmek için benzer işlevler vardır. Aslında bunlar tamamen normal işlevler değildir; bunlar yazım nesneleridir. Daha sonra tipler hakkında söyleyecek daha çok şeyim olacak. Tabanın zıttı, verilen sayıdan büyük veya ona eşit en küçük tamsayı değerini bulan tavandır.

Belirli bir adla (farklı modüllerden) birden fazla işlevi içe aktarmayacağınızdan eminseniz, işlevi her çağırdığınızda modül adını yazmak istemeyebilirsiniz. Daha sonra import komutunun bir varyantını kullanabilirsiniz.

İpucu : Aslında, işlevlere (ve Python’daki diğer birçok şeye) atıfta bulunmak için değişkenleri kullanabilirsiniz. Örneğin, foo = math.sqrt atamasını gerçekleştirerek, karekök hesaplamak için foo’yu kullanmaya başlayabilirsiniz; örneğin, foo(4) 2 verir.

The post Python İfadeleri – Python Analizi Yaptırma Fiyatları – Python Yazılım Analizi Örnekleri – Ücretli Python Analizi Yaptırma – Python Dili first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).