Bu teoriye göre, piyasa şirketleri düşük değerlendirir ve yöneticiler bu çekici yatırımları bulabilir. Barney, piyasanın bazı şirketleri küçümsediğini savunuyor. Bunun nedeni, stratejik faktörler için piyasada eksiklikler olması ve bu da değerleme konusunda zorluklar yaratmasıdır.

Özel bilgi önemli bir rol oynar, çünkü yöneticiler diğer piyasa oyuncuları hakkında bilgi sahibi olabilirlerse şirketleri indirimli olarak satın alabilirler. Barney, spekülasyon için iki olasılık tanımlar.

Birincisi, kurumsal yatırımcılar gibi önemli oyuncular kısa vadeli getirilere odaklandıkları için miyop piyasa kısa vadeli dönemlere odaklanır. Sonuç olarak, uzun vadeli yatırım ufku olan şirketler piyasada düşük değerlenmektedir.

Bu nedenle, bu şirketler finansal kaynaklara sahip satın alanlar için çekici hedeflerdir. İkincisi, firmalar gerçek değerlerinin altında bir piyasa fiyatına sahip olabilirler. Bu gerçekleştiğinde, büyüme arayan şirketler, üretim kapasitesini artırma stratejisi olarak firmaları satın alacaklardır. Shleifer ve Vishny, birleşmelerin borsa tarafından yönlendirildiği bir model geliştirir. Yani, satın alanın yöneticileri, piyasa tarafından değersizleştirilen hedefleri seçerler.

Bu model, Roll’un pazarların verimli ve yöneticilerin irrasyonel olduğu yönündeki “kibir” hipotezine zıt varsayımlara dayanmaktadır. Neoklasik Teori, birleşme ve devralmaları sektördeki şoklara karşı etkin tepkiler olarak değerlendirir. Ana varsayımlar, piyasaların verimsiz olduğu ve bu nedenle bazı firmaların yanlış değerlendiğidir.

Buna karşılık, yöneticiler rasyoneldir ve piyasadaki bu verimsizliklerden yararlanır. Piyasa değerlemeleri birleşme ve satın almaları yönlendirir. Bu modelin temelleri, davranışsal finansın geliştirilmesi ve yöneticiler tarafından piyasadaki değeri düşük şirketleri bularak yapılan arbitrajdır.

Model şunları tahmin ediyor:

1. Yöneticiler, bunun için bir araç olarak ödeme yöntemini kullanarak piyasayı zamanlandırır. Hisse senetleri aşırı değerlendiğinde veya nakit olarak ödeme yapmayı tercih ederler;
2. değerlemelerin firmalar arasında dağılımı ile birlikte hisse senedi edinme hacmi artar;
3. Yöneticilerin bazı ihale tekliflerine direnç göstermeleri hissedarların çıkarınadır;
4. Hisse senedi alımındaki teklif sahipleri aşırı değerleme belirtileri gösteriyor.

Uzun vadeli olumsuz getirilere rağmen, hisse senedi alımları teklif verenin hedefe göre aşırı değerlenmesinden kaynaklandığı için teklif verenlerin uzun vadeli hissedarlarının çıkarına hizmet eder, hatta teklif verenler tarafından yapılan satın almalar bile kendi içlerinde bir savunma stratejisi gibi görünmektedir. 

Modelin öncülleri, şirketlerin, rasyonalite uygulayarak düşük değerli şirketleri tespit edebilen hissedarlar ve yöneticiler arasındaki asil-vekil çatışmasını azaltabileceğidir. Bazı şirketler, satın alma stratejilerini önceden kötü bir yönetime sahip firmalara dayandırdı. Yani, bu şirketlerin büyüme beklentileri ve çekici ürünler gibi iyi temelleri var, ancak piyasa, verimli bir şekilde yönetilmediği için bu şirketlerin değerlerini düzeltiyor.

– Ajans sorunları: Sürece katılan ajanlar arasında çatışmalar var. Yatırım bankaları, anlaşmanın toplam tutarı üzerinden komisyon alır. Böylece, anlaşmanın boyutunu mümkün olduğu kadar büyütmeye teşvik ediyorlar.

Hissedarlar ve yöneticiler arasındaki vekalet sorunları finansal ekonomide yeni bir kavram değildir. Berle ve Mean, mülkiyet dağıtıldığında bir şirketin sahipleri ve yöneticileri arasında var olan potansiyel çıkar farklılıklarını zaten kabul ediyor. İmparatorluk inşası teorisine göre amaç, organizasyonun boyutunu artırmaktır.

Spekülasyon Nedir
Spekülatif nedir
Manipülasyon ve spekülasyon
Spekülasyon ne Demek TDK
Spekülasyon haber Nedir
Borsada spekülasyon
Spekülasyon yapmak
Spekülasyon felsefe

Yöneticilerin maaşı, şirketin getirileri ile değil, şirketin büyüklüğü ile ilgili olabilir. Ayrıca yöneticiler, hissedarların değer maksimizasyonu için değil, daha yüksek bir sosyal konum ve güç arayabilir.

Jensen’in gösterdiği gibi, yüksek kaldıraçlı ve serbest nakit akışına sahip şirketler, düşük kârlı devralma, hatta değeri yok etme eğilimindedir. Çeşitlendirme stratejileri genellikle bu türe dahil edilir, bu nedenle bu stratejiler düşük performans gösterme eğilimindedir. Model, düşmanca devralmaları, kaldıraçtaki artışı ve sinerjilerin başarılı olmadığı imparatorlukları yıkmayı öngörüyor.

– Kibir hipotezi. Roll, kendilerine aşırı güven duyan yöneticileri ifade etmek için “kibir” kelimesini icat etti. Buna dayanarak, piyasa verimli olmadığı için piyasa şirket hissesinin fiyatını cezalandırırken bile yöneticiler karar verebilirler.

Ödenen prim, teklif sahibinin bu eylem yoluyla yaratabileceği potansiyel kârın bir işaretidir. Bu teorinin temeli, yöneticilerin piyasaların verimsiz olduğuna inanmaları ve stratejilerini anlamamalarıdır. Bu teori, güçlü formda piyasa etkinliği varsayımı altında geliştirilmiştir.

Yani, hisse senedi fiyatları tüm bilgileri içerebilir. Ürün ve işgücü piyasaları etkindir. Devralma tahminleri, teklif veren şirketteki bir düşüş nedeniyle teklif veren ve hedef firmaların değerinde genel bir düşüş olurken, hedef değeri artıracaktır.

Kibir teorisinin bir diğer öncülü, yöneticilerin karlı devralmalar yapmamasıdır, ancak bunun nedeni değerleme hataları veya hissedarların hedeflerindeki farklılıklar olabilir. CEO’ların kararlarını kabul eden kibir hipotezi altında Yönetim Kurulu’nun pasif bir rolü olduğu açıktır.

Ancak aynı kişi CEO ve Başkan olduğunda, mekanizma daha az verimli olabilir. Jensen (1986), iç kontrol sistemi verimli çalışmadığında birleşme ve devralmaların bir dış disiplin sistemi olduğunu düşünmektedir.

Bu, bir yönetim ekibi, başka bir şirketin yönetimini değiştirmenin değer yaratabileceğini bulduğunda olur. Teklifin kabul edilmesi için hedefin piyasa değerinin üzerinde bir prim olması gerekir. Yani hedefin hissedarları bu yeniden yapılanmanın bazı faydalarını elinde tutacaktır.

Bu teoriye göre, birleşme ve satın almalar yoluyla kurumsal kontrol piyasası, kibir davranışını azaltacaktır. Asimetrik bilgi, kusurlu bir piyasada kibirli davranışı korumada önemli bir rol oynar. Kibir hipotezi üzerine daha fazla araştırma Hayward ve Hambrick (1997) tarafından yürütülmektedir. Kibirin, satın alma stratejilerinde yönetim davranışını açıklayan önemli bir parça olduğunu savunuyorlar.

– Hisse başına kazanç (EPS) miyopi hipotezi (önyükleme oyunu). EPS her zaman yönetim kalite göstergelerinden biri olmuştur. EPS, bir sağlık ölçüsü olarak kullanılmıştır. 60’lı ve 70’li yıllarda birleşme ve satın almaların gerekçelerinden biri de EPS’deki artıştı. Bu teori, yöneticilerin EPS’ye diğer değişkenlerden daha fazla odaklandığını, çünkü yönetimin EPS’nin hisse senedi fiyatlarını etkilediğine inandığını öne sürüyor.

Bu saplantı, EPS’deki bu artışa dayalı olarak hedefin hissesi için ödenen yüksek primle ilgilidir. Ancak, bu mekanizmayı kullanmak bir şirketin gelecekteki beklentilerini sınırlayacaktır; Block (2002), EPS’nin satın almalar yoluyla yaratılan değerin bir göstergesi olmadığını gözlemler. Yöneticiler, ücretlerini muhasebe kârlarıyla ilişkilendirilebilir. Ardından, EPS’yi artırmaya yardımcı olduklarında birleşme ve satın almalar yapmak için bir teşvik olabilir. Ayrıca yöneticiler, hisse senedi fiyatlarının ana etkenlerini anlamayabilir. 

The post Spekülasyon – Swot Analizi Ödevi Yaptırma – Swot Analizi Analizi Yaptırma Fiyatları – Swot Analizi Örnekleri – Ücretli Swot Analizi Yaptırma – Swot Analizi Yaptırma Ücretleri first appeared on Akademi Delisi (Tez Yaptırma).